بررسی حکمرانی محلی یکپارچه در ساختار حاکمیت ایران

چکیده مقاله

ساختار حاکمیتی متمرکز و بسیط در ایران با اجرایی شدن شورای اسلامی شهر و روستا در فرآیند تمرکززدایی حاکمیتی قرار دارد به موازات حضور نهادهای حاکمیتی محلی برای خدمت رسانی، حکمرانی دوگانه با حضور مدیریت محلی شامل شوراهای اسلامی محلی ایجاد شده است کاهش بهره وری در امور حاکمیتی محلی، غیر اقتصادی شدن بهره برداری از منابع ملی و محلی و افت سرمایه اجتماعی، موجب بروز چالش های جدی برای مدیریت محلی شده است این چالش ها تامین مولفه های خدماتی و دستیابی به رضایت مندی عمومی را با دشواری مواجه کرده اند هدف از این پژوهش توجه بر ساماندهی فضایی و مدیریتی جوامع انسانی محلی مانند شهرها بوده که منجر به توسعه پایدار حاکمیت می شود فرآیند انجام مطالعه به روش مروری تحلیلی می باشد در بررسی فروض تعیین شده، سیر تمرکززدایی از حاکمیت بر اساس مبانی قانونی و چشم اندازها مورد توجه قرار می گیرد و نوع حکمرانی محلی از دو منظر مدیریت واحد یا مدیریت یکپارچه با تطبیق بر ساختار حاکمیت بسیط ایران بررسی می شود و عملکرد شاخص های خدمت رسانی در سه عنصر توسعه زیرساخت، مسکن و شهرسازی، منابع انسانی و مالی تحلیل می گردد یافته های این پژوهش حاکی از آن است که الگوی شوراهای اسلامی شهر به عنوان جایگاه مدیریت محلی و شهری تثبیت شده است ولیکن از طریق بازنگری در الگوی حکمرانی اداری و اعتماد به جایگاه محلی منتخب مردمی، توسعه حاکمیت تسهیل می شود و می توان با اصلاح کاستی ها مدیریت یکپارچه محلی کنونی را به سمت تکامل و ارتقا جایگاه در حاکمیت پیش برد این نتیجه بر ضرورت تقویت چارچوب سیاسی شوراهای اسلامی از سطوح محلی تا استانی برای تقویت حکومت داری تاکید می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی احمری

دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

�حمری، مهدی،1404،بررسی حکمرانی محلی یکپارچه در ساختار حاکمیت ایران،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد