چکیده مقاله
بر اساس گزارش صندوق جمعیت سازمان ملل شهرها ۳ ۳ میلیارد نفر ۵۴ درصد از جمعیت جهان را در سال ۲۰۱۴ در خود جای داده اند و تا سال ۲۰۵۰، حدود ۵ میلیارد نفر ۶۸ درصد در شهرها ساکن خواهند شد برای اینکه سبک زندگی در شهرها راحت تر و مقرون به صرفه تر شود، شهر باید هوشمند باشد فناوری هوش مصنوعی برای توسعه شهرهای هوشمند به منظور کاهش فشار بر منابع محلی و ارتقای حکمرانی و خدمات استفاده می شود این پژوهش با هدف بررسی پذیرش و چگونگی استفاده از هوش مصنوعی در شهرهای هوشمند با محوریت کلانشهر مشهد انجام گرفت روش تحقیق به صورت مرور نظام مند می باشد در این پژوهش وضعیت مشهد در خصوص میزان تحقق مراقبت های بهداشتی و درمانی، آموزش، محیط زیست، حمل و نقل، حکمرانی و اقتصاد هوشمند مورد بررسی قرار گرفت در دسترس بودن داده ها، فقدان متخصصان واجد شرایط، هزینه و مدت ابتکارات هوش مصنوعی و نرخ بالای بیکاری همگی به عنوان خطرات و موانع و چالش های اجرای پذیرش هوش مصنوعی در شهرهای هوشمند شناخته شده اند پیشنهاد می گردد استراتژی های عملی و جامعی در خصوص شهر هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی با تمرکز بر شهر مشهد تدوین گردد و دستورالعمل های هر حوزه به صورت شفاف تبیین گردد همچنین توصیه می شود تحقیقات در آینده به بررسی فناوری های هوش مصنوعی مانند گیمیفیکیشن، واقعیت مجازی و افزوده، فناوری پوشیدنی، روبات های اجتماعی و غیره در حوزه مدیریت شهری هوشمند و پایدار بپردازند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�میری، علی و وحدتی یزدی، کاظم و داد محمدی، ادریس و غفاریان کهربایی، رضا،1404،بررسی پذیرش هوش مصنوعی در شهرهای هوشمند با محوریت کلان شهر مشهد،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد