چکیده مقاله
پژوهش حاضر با تمرکز بر شهرداری کلانشهر مشهد به بررسی نقش نوع قراردادهای استخدامی در سطح مسئولیت پذیری و رضایت شغلی کارکنان در چارچوب نظام حکمروایی شهری پرداخته است اهمیت نیروی انسانی در ارتقای کیفیت خدمات عمومی و تحقق اصول بنیادین حکمروایی محلی این مسئله را پیش می کشد که نوع رابطه استخدامی تا چه حد می تواند رفتارهای شغلی کارکنان را تحت تاثیر قرار دهد این مطالعه به شیوه ای توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از روش پیمایشی انجام گرفته است جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بخش های مختلف شهرداری مشهد بوده و از طریق نمونه گیری طبقه ای نسبی، ۳۵۰ نفر برای بررسی انتخاب شده اند ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای طراحی شده توسط پژوهشگر بود که با طیف لیکرت تنظیم شد و اعتبار آن با نظر متخصصان و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ تایید گردید نتایج حاصل از تحلیل داده های توصیفی نشان داد که کارکنان دارای قراردادهای رسمی و پیمانی در مقایسه با کارکنان شرکتی و پروژه ای سطح بالاتری از رضایت شغلی و مسئولیت پذیری را نشان می دهند تحلیل های آماری نیز وجود رابطه معنادار میان نوع قرارداد استخدامی و متغیرهای وابسته را تایید کرد بر مبنای این یافته ها ثبات شغلی و امنیت استخدامی از عوامل مهم در بهبود نگرش و عملکرد کارکنان محسوب می شود از این رو بازبینی در سیاست های جذب و به کارگیری نیروی انسانی با هدف افزایش عدالت استخدامی، انگیزه شغلی و بهره وری می تواند گامی موثر در مسیر بهینه سازی نظام حکمروایی شهری باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نکو، محمد و بخشی، عباس و سخاوتی فر، امید و نعمتی، حسن،1404،تاثیر نوع قراردادهای استخدامی بر مسئولیت پذیری و رضایت شغلی کارکنان شهرداری در نظام حکمروایی شهری مطالعه موردی کلانشهر مشهد،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد