چکیده مقاله
در دهه های اخیر مفهوم حکمروایی محلی به یکی از ارکان بنیادین توسعه پایدار شهری بدل شده است کارآمدی در این سطح نه تنها باعث ارتقای کیفیت زندگی شهروندان می شود بلکه زمینه ساز شکل گیری فضاهایی پویا، عادلانه و سرزنده در شهرهاست در مقابل، ناکارآمدی در عرصه حکمروایی محلی اثرات منفی چندوجهی بر سرزندگی شهری برجای می گذارد؛ از کاهش اعتماد عمومی و مشارکت اجتماعی گرفته تا افت پویایی اقتصادی و تخریب جذابیت محیطی این پژوهش با رویکردی توصیفی، تحلیلی به بررسی سازوکارهای تاثیر ناکارآمدی در فرآیندهای تصمیم گیری، تخصیص منابع و اجرای سیاست های محلی بر شاخص های سرزندگی شهری می پردازد یافته ها نشان می دهند که ضعف در تصمیم گیری و نبود شفافیت نهادی منجر به چرخه ای معیوب از بی اعتمادی، بی تفاوتی اجتماعی و نابرابری فضایی می شود در پایان سه محور کلیدی شامل تقویت سازوکارهای حکمروایی محلی، ارتقای شفافیت و پاسخگویی و ترویج مشارکت فعال شهروندان به عنوان پیش نیازهای احیای سرزندگی شهری پیشنهاد می گردند مقاله نتیجه می گیرد که بازآفرینی کارآمدی در سطح محلی شرط لازم برای دستیابی به شهرهای تاب آور، مشارکت محور و انسان دوست است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیعی، زهره و خمینه، محمود و علیزاده، امین و نیازی، مریم،1404،تاثیرات کارآمدی در حکمروایی محلی بر سرزندگی شهری،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد