چکیده مقاله
حکمرانی فرهنگی هوشمند مفهومی نوپدید در تقاطع فرهنگ فناوری و مشارکت شهروندی است که در سال های اخیر به یکی از ارکان مهم توسعه پایدار شهری بدل شده است در شهرهای هوشمند فرهنگ نه صرفا کالایی، مصرفی بلکه بستری زنده برای شکل دهی هویت جمعی، ارتقای سرمایه اجتماعی و تقویت تاب آوری در برابر بحران های اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی به شمار می آید این مقاله مروری با رویکردی تحلیلی و انسان محور به واکاوی چارچوب های حکمرانی فرهنگی هوشمند می پردازد که بر مبنای مشارکت فعال شهروندان و بهره گیری از ابزارهای دیجیتال شکل گرفته اند بررسی نظام مند پژوهش های بین المللی از جمله سیاست های یونسکو، UN Habitat و اتحادیه اروپا و مطالعات داخلی در حوزه مدیریت شهری و فرهنگ نشان می دهد که موفقیت این چارچوب ها در گرو ایجاد پلتفرم های شفاف و تعاملی، به کارگیری داده های باز Open Data و هم افزایی میان نهادهای فرهنگی، بخش خصوصی و جامعه مدنی است یافته ها حاکی از آن است که مدل های مشارکتی هوشمند اگر با اصول حکمرانی مشارکتی و عدالت فرهنگی هم راستا شوند، می توانند نه تنها کیفیت زندگی شهری را ارتقا دهند بلکه ظرفیت شهر برای مقابله با چالش های کلان را نیز افزایش دهند این مقاله با هدف ارائه تصویری جامع از تجارب موفق و چالش های پیش رو می کوشد تا ادبیات حکمرانی فرهنگی را به سمت طراحی سیاست های بومی سازی شده برای شهرهای ایران هدایت کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدکاظمی، ناهید و شیبانی، سپیده و کرباسی، غزاله و اکبرزاده، شبنم،1404،حکمرانی فرهنگی هوشمند در شهرهای هوشمند چارچوبهای مشارکت محور برای تاب آوری اجتماعی،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد