چکیده مقاله
معماری سرویس گرا Service Oriented Architecture یا SOA یکی از مهم ترین رویکردهای معماری نرم افزار برای توسعه سامانه های توزیع شده و سازمانی محسوب می شود که با هدف افزایش انعطاف پذیری، قابلیت استفاده مجدد از مولفه ها، سهولت یکپارچه سازی سامانه های ناهمگن و کاهش وابستگی میان اجزای نرم افزار ارائه شده است در این معماری، قابلیت های نرم افزاری در قالب سرویس های مستقل و استاندارد پیاده سازی شده و از طریق قراردادهای مشخص با یکدیگر تعامل می کنند این ویژگی ها موجب شده است که SOA به یکی از راهکارهای موثر در توسعه سامانه های سازمانی و فرایندهای کسب وکار تبدیل شود مقاله حاضر یک مطالعه مروری بر معماری سرویس گرا ارائه می دهد و ضمن بررسی مفاهیم پایه، تاریخچه و دلایل شکل گیری این معماری، اصول بنیادین، اجزای اصلی، فناوری های پیاده سازی و نقش مولفه هایی نظیر ESB،SOAP و REST را مورد بررسی قرار می دهد همچنین مزایا، محدودیت ها و چالش های پیاده سازی SOA در سازمان ها تحلیل شده و تفاوت های آن با معماری میکروسرویس ها به عنوان یکی از رویکردهای نوین توسعه نرم افزار تشریح می شود نتایج این بررسی نشان می دهد که با وجود ظهور معماری میکروسرویس ها، SOA همچنان در سامانه های سازمانی بزرگ، به ویژه در یکپارچه سازی سیستم های ناهمگن و مدیریت فرایندهای پیچیده، جایگاه ویژه ای دارد و انتخاب میان این دو معماری باید بر اساس نیازمندی ها، مقیاس و الزامات هر سازمان انجام گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
پژمان حسینیون
گروه کامپیوتر، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
مهران مهرعلی
گروه کامپیوتر، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
قاسم قربانی رستم
گروه فیزیک، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران
شیوه ارجاع
�سینیون، پژمان و مهرعلی، مهران و قربانی رستم، قاسم،1405،مروری جامع بر معماری سرویس گرا: مفاهیم، اصول، فناوری ها، مزایا و چالش ها،سی امین کنفرانس ملی علوم و مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی علوم و مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات29 مرداد 1405 · بابل