چکیده مقاله
با افزایش روزافزون جمعیت شهرنشین و رشد سریع شهرها، تامین نیازهای اساسی ساکنین و افزایش کیفیت زندگی آنان، از جمله ارتقاء قابلیت پیادهمداری شهر در جهت تامین سلامتی، بهداشت جسمی و روانی و کیفیت روابط اجتماعی امری مهم و حیاتی به شمار میآید یکی از مسایل اساسی و مهمی که نقش حیاتی در کیفیت فضاهای شهری پیادهمدار وجود دارد، کاربست فضاهای سبز است تحقیق حاضر با هدف تبیین تاثیر کاربرد فضای سبز در تحقق پیادهمداری شهر، و با استفاده از روش توصیفی، تحلیلیو پیمایشی بر مبنای هدف کاربردی به بررسی عوامل موثری همچون عوامل زیستمحیطی، بصری، اجتماعی و کالبدی در این زمینه میپردازد بر همین اساس بر پایه روش کوکران، نمونه 355 نفری از شهروندان منطقه 7 تهران انتخاب شده و با توزیع پرسشنامه بین آنها، مولفههای مذکور مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفته است نتایج این پژوهش نشان میدهد که عوامل و ویژگیهای موثر در برنامهریزی فضاهای سبز در جهت پیادهمداری این منطقه، پایینتر از حد متوسط جامعه و یا به عبارت دیگر ناکافی ونامطلوب است؛ با توجه به سطح معناداری همه معیارها، این موضوع در همه معیارها، به صورت معنیداری صدق مینماید لذا در نهایت به ارایه پیشنهادات و راهکارهای اجرایی در جهت بهبود وضع موجود اقدام شده است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
وحید ملیحی
پژوهشگر، مدرس دانشگاه و دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال
جوانه کاظمی
کارشناس ارشد شهرسازی، پژوهشگر و مدرس دانشگاه
شیوه ارجاع
ملیحی، وحید و کاظمی، جوانه،1395،تبیین عوامل موثر در برنامهریزی فضای سبز شهری در جهت توسعه پیادهمداری(مونه موردی منطقه 7 تهران)،اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار18 آبان 1395 · مشهد