تحلیلی بر رابطه اقلیم با معماری با رویکرد توسعه پایدار

چکیده مقاله

انسان همواره در پی تامین آسایش در زندگی خود بوده است؛ با رشد صنعتی و تکنولوژیکی جوامع نیل به این هدف، دخل و تصرف در منابع طبیعی و استفاده خارج ازکنترل انرژی های تجدیدناپذیر و آلودگیهای زیست محیطی را باعث شد و پس از آن این تلاش ها با جهانی نمودن لزوم توجه به معیارهای توسعه و پیشرفت مطلوب و با رویکرد کاهش اثرات مخرب زیست محیطی، سمت و سویی دیگر گرفت؛ در عرصه عمران و ساخت و ساز نیز چون ساختمانها درصد زیادی از منابع انرژی را مصرف میکنندمقوله طراحی و معماری پایدار متناسب با شرایط اقلیمی نیز در این سالها از اهمیت اجرایی خاصی برخوردار شده است و خصوصیات و قابلیتهای معماری بومی و سنتی کشورمان در تطابق با محیط زیست و اقلیم و همسازی با موازین توسعه پایدار از طرفی و این واقعیت که تکنولوژی به تنهایی نمیتواند ضامن حل و رفع آثار زیانبار فرسایش محیط زیست باشد لزوم بازنگری و مراجعه به این معماری را منطقی می نمایاند این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانهای و میدانی بررسیشده است سعی برآن است تا معماری بومی ایران در اقلیمهای مختلف با توجه به پایداری محیط و صرفهجویی در مصرف انرژی بررسی گردد و با نگاهی به معماری جدید در هر اقلیم از نظر مواردی همچون به کارگیری مصالح با شرایط منطقه، طراحی بنا، صرفهجویی در مصرف انرژی و نگاهی به محیط به صورت اجمالی مورد ارزیابی قرار گیرد در انتها به جمع بندی و ارایه راهبردهایی در رابطه با طراحی و ضوابط معماری در اقلیم های مختلف در ساختمان پرداخته شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عبدالحسین مجیدی پور

دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران

تیمور رضایی

کارشناس ارشد، رشته معماری، دانشگاه پیام نور مرکز بین المللی عسلویه، ایران

مجیدی پور، عبدالحسین و رضایی، تیمور،1395،تحلیلی بر رابطه اقلیم با معماری با رویکرد توسعه پایدار،اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار18 آبان 1395 · مشهد