نقش تاریخ گرایی بر احیای هویت تاریخی نمایشی در طراحی یک مرکز هنرهای -نمایشی در قزوین

چکیده مقاله

تیاتر یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین هنرهای هفت گانه است که سرچشمه پیدایش آن به آیین ها و مراسم مختلف مذهبی و اجتماعی برمیگردد این هنر همیشه بهترین و کاملترین پاسخگوی نیازهای اجتماعی بشر بوده و از این رو یکی از شاخصهای مهم توسعه و پیشرفت کشورها به شمار می آید و لذا ملت های فاقد تیاتر، بی هویت تلقی می گردند در این پژوهش، یک مرکز هنرهای نمایشی در قزوین با هدف شناسایی و احیای هویت تاریخی نمایشی قزوین طراحی می گردد احیای هویت تاریخی نمایشی از طریق تاریخ گرایی و با سه نظریه آلن کولکوهان نظریه پرداز مشهور تاریخ و تاریخ گرایی با عناوین دوران بندی، نگرش کلاسیک و کنش هنری، توسط دوران بندی روح زمان محقق می گردد در راستای آزمون فرض پژوهش، ابتدا بوسیله مطالعات میدانی و کتابخانهای و در مرحله بعد بوسیله مصاحبه با اساتید معماری ذیصلاح و خبرگان تاریخ نمایش قزوین، پرسشنامه ای شامل مشخصه های احیای هویت تدوین گردید و در نهایت مشخصه های مذکور پس از تبدیل به فضاهای معماری کارآمد، برای اولویت بندی در اختیار دانشجویان و فارغ التحصیلان معماری قرار گرفت پس از پاسخگویی و جمع آوری پرسشنامه ها، به تحلیل نتایج حاصل از آن و اثبات فرضیه تحقیق به روش استقرایی پرداخته شد بالاخره، بامشخص شدن برترین اولویت، ملاحظات طراحی معماری بازبینی و اصلاحات و اقدامات لازم در طرح اعمال گردید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پرناز صراف شمس

دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزین، دانشکده معماری و شهرسازی قزوین، ایران

مهرداد متین

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، دانشکده معماری و شهرسازی تهران، ایران

�راف شمس، پرناز و متین، مهرداد،1395،نقش تاریخ گرایی بر احیای هویت تاریخی نمایشی در طراحی یک مرکز هنرهای -نمایشی در قزوین،اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار18 آبان 1395 · مشهد