هم آوایی شعرو معماری درطراحی باغ موزه ی گنجینه ی هنر( انسان ، شعر و معماری پایدا)

چکیده مقاله

شهر ازجهتی مقوله ای فلسفی علمی و ازجانب دیگر پدیده ای مکانی و زمانی است ابعاد ذهنی هویتی آن در محدوده ی ارزش های پویای فرهنگی هنری جای دارد و مقوله ای علمی ابعاد عینی وکالبدی است شهر به عنوان مقوله ای مکانی زمانی ، در نقطه ای خاص ایجاد شده و در فضا تکامل یافته با گذشت زمان ، رشد یافته است مسیله ی شهر، فرآیندی است که از فلسفه ی شهر شروع شده و در مکان زمان گسترش یافته و با کنکاشی عملی علمی به فضا ختم می گردد شهرهای پایدار هستندکه برای حفظ سلامتی این شهرها منابع را به شکل صحیح و به اندازه مصرف می کنند و سعی دارند اقتصاد خود را با اساس محلی حفظ کرده و توسعه بخشند برای رسیدن به پایداری توجه به نقش مردم و شهروندان از اهمیت ویژه ای برخوردار است هنربخشی از فرهنگ بومی ملت های گوناگون است و دراین میان شعر در روح زندگی مردمان ایران زمین نقش بسته ازهنر شعر می توان برای بیان معماری کمک گرفت و به وسیله ی معماری می توان شعر را گسترش داد و مفاهیم پیدا و پنهان آن را به گوش جهانیان رساند خلقیک اثر معماری بر اساس یک اثر ادبی و شاعرانه ی تاریخی می تواند موضوعی جدید در دانش معماری باشد در این مقاله به پاسخی برای اینکه چه روابطی بین شعر و ادبیات در فرهنگ مردم و معماری پایدار وجود دارد پرداخته می شود و برای اثبات آن از طراحی باغ موزه ی گنجینه ی هنر که بر اساس گنجینه ی نظامی و داستان خسرو و شیرین و به کارگیری شعر در معماری شکل گرفته است برهان عملی آورده می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

جلیل افشین پور

کارشناسی ارشد مهندسی معماری گروه مهندسی معماری دانشکده ی فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

محمد مهدی مقدسی

گروه مهندسی معماری دانشکده ی فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

�فشین پور، جلیل و مقدسی، محمد مهدی،1395،هم آوایی شعرو معماری درطراحی باغ موزه ی گنجینه ی هنر( انسان ، شعر و معماری پایدا)،اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری شهرسازی جغرافیا و محیط زیست پایدار18 آبان 1395 · مشهد