چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تحلیل رابطه میان شهرسازی نوین و توسعه پایدار، از رویکردی کیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای بهره برده است در این تحقیق، دادههای ثانویه شامل متون علمی، مقالات پژوهشی، گزارش های نهادی و اسناد سیاستگذاری شهری با روش توصیفی تحلیلی گردآوری و تحلیل شده اند منابع انتخابشده براساس معیارهای اعتبار علمی، بهروز بودن و ارت باط با موضوع تحقیق غربالگری شدهاند تا بهترین تجارب جهانی در حوزه هایی همچون نوشهرگرایی، شهر هوشمند، شهر سبز، توسعه مبتنی بر حملونقل همگانی و مشارکت مردمی در تصمیم گیریهای شهری استخراج و با وضعیت شهرسازی ایران مقایس ه شوند مطالعات موردی در شهرهای پیشرو جهان کپنهاگ، آمستردام، سنگاپور، بارسلونا و شهرهای ایرانی تهران، اصفهان، مشهد و شهرهای جدیدی مانند پردیس و صدرا بررسی شدهاند تا امکان تحلیل هم افزایی یا تعارض میان مولفههای شهرسازی نوین و توسعه پایدار فراهم گردد دادهها از طریق تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری مفهومی پردازش شده و چارچوب نظری مدل توسعه پایدار سهبعدی، مشارکت محور و زیستپذیری شهری به عنوان مبنای تحلیل مورد استفاده قرار گرفته اند نتایج نشان میدهد که رویکردهای نوین شهرسازی میتوانند به بهبود متوازن توسع ه اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی کمک کرده و با تاکید ب ر مشارکت فعال شهروندان و بهرهگیری از فناوری های نوین، زمینهساز تحقق شهرهای پایدار و انسان محور باشند یافته ها همچ نین اهمیت تطبیق این مدلها با شرایط فرهنگی، اقتصادی و سیاسی هر منطقه را نشان می دهد این پژوهش با ارائه تحلیل های نظری و تطبیقی، پایهای محکم برای مطالعات تجربی آینده فراهم کرده و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران حوزه شهرسازی و توسعه ارائه میدهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مصطفایی، نرگس،1404،شهرسازی نوین و توسعه پایدار،چهاردهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار18 خرداد 1404 · مشهد