مدلهای طراحی معماری مدارس هوشمند با تاکید بر انعطاف پذیری فضایی و نقش آن در بهینه سازی تعاملات شناختی و سازگاری با فناوری های پیشرفته آموزشی

چکیده مقاله

با توجه به تحولات سریع در حوزه فناوریهای آموزشی و تغییرات بنیادین در شیوه های تدریس، انعطافپذیری فضاهای آموزشی به عنوان یک عامل کلیدی در ارتقای کیفیت یادگیری مطرح میشود پژوهش حاضر با تمرکز بر طراحی مدارس تکنولوژی با رویکرد انعطافپذیری فضایی، به بررسی تاثیر معماری نوین بر تعاملات شناختی و اجتماعی دانش آموزان پرداخته است در این مطالعه، مفاهیم بنیادین انعطاف پذیری در معماری آموزشی، نقش فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و سیستم های هوشمند در بهینه سازی فضاهای یادگیری، و چالشهای اجرایی و اقتصادی پیاده سازی مدارس انعطافپذیر بررسی شده اند همچنین، تحلیل تطبیقی میان نمونههای موفق داخلی و بینالمللی مدارس هوشمند، روند تحول طراحی آموزشی را مورد ارزیابی قرار داده است نتایج نشان می دهند که مدارس با معماری انعطافپذیر نهتنها امکان تغییر و تنظیم فضاها بر اساس نیازهای آموزشی مختلف را فراهم می کنند، بلکه به ارتقای خلاقیت، تعاملات اجتماعی و بهره وری آموزشی دانش آموزان کمک می کنند بهکارگیری اصول طراحی مشارکتی، سازگاری فضا با نیازهای متغیر، و ادغام فناوری های پیشرفته میتواند بستر مناسبی برای یادگیری پویا و موثر ایجاد کند در نهایت، این پژوهش نشان می دهد که رویکرد معماری هوشمند و انعطافپذیر، یکی از مهمترین ابزارهای تحول در نظام آموزشی آینده خواهد بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدیه نوریان

هنرآموز آموزش و پرورش

نوریان، مهدیه،1404،مدلهای طراحی معماری مدارس هوشمند با تاکید بر انعطاف پذیری فضایی و نقش آن در بهینه سازی تعاملات شناختی و سازگاری با فناوری های پیشرفته آموزشی،چهاردهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار18 خرداد 1404 · مشهد