چکیده مقاله
از پدیده های عمده ناپایدار کننده شهری،به ویژه در کشورهای در حال توسعه،بافت های ناکارآمد شهری اند این گونه بافت ها که شامل بافت های فرسوده و اسکان غیر رسمی و بافت های تاریخی است بنا بر مشاهدات جهانی در حال گسترش روزافزون بوده و به سبب باز تولید فقر و با به خطر انداختن محیط زیست،تهدیدی جهت توسعه پایدار شهری است که نیازمند مدیریت جهت بهبود کیفیت زندگی و کاهش گسترش در آینده می باشد شرکت عمران و مسکن سازان استان فارس با استفاده از ظرفیت میان بخشی خود در سال 88 پس از تهیه مطالعات بافت فرسوده و تهیه طرح توانمند سازی سکونتگاه های غیر رسمی شهر شیراز،اقدام به انتخاب محلات هدف در شهر شیراز نمود و بافت ناکارآمد محله سهل آباد را که توامان در محدوده بافتهای فرسوده و اسکان غیر رسمی شیراز قرار گرفته است را به عنوان محدوده هدف برگزید با توجه به فقدان خدمات شهری مناسب و کافی،وجود تنش های اجتماعی،فقر فرهنگی،عدم حضور مدیریت واحد شهری و در این محله،همانند سایر بافت های فرسوده،این شرکت به عنوان مدیریت واحد محله،در پی احداث خانه محله و تشکیل هیات امناء به عنوان بازوی اجرایی با انجام سلسله برنامه های مدیریتی اجرایی و در جهت ارتقائ سطح کیفی،اجتماعی و فرهنگی محله، توانست محله سهل آباد را در پی بازدید معاون دبیر کل سازمان ملل متحد در سال 90 جزء نمونه های تقدیر شده قرار دهد و سرانجام در همایش ملی جستار کیفیت با موضوع مشارکت پذیری و فرآیند محوری در مهرماه سال 94 موفق به کسب لوح تجربه برتر جستار کیفیت در تجربه های بازآفرینی شهری در ساماندهی محله سهل آباد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لطانیان، لیلا و عباس زاده، نصیر،1398،مدیریت بافت های ناکارآمد شهری(نمونه موردی محله سهل آباد شیراز)،پنجمین همایش بین المللی مهندسی عمران،معماری و شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی مهندسی عمران،معماری و شهرسازی با رویکرد توسعه پایدار1 شهریور 1398 · شیراز