بررسی آزمایشگاهی اثر روش نمونه برداری در آزمایش های ردیابی بر ضریب انتشارپذیری آبخوان

چکیده مقاله

در این پژوهش، اثر روش نمونه برداری در آزمایش های ردیابی بر مقدار ضریب انتشارپذیری آبخوان در مقیاس ، آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته است مدل فیزیکی مورد استفاده شامل یک مخزن مستطیلی به طول 72 عرض 10 و ارتفاع 120 سانتی متر از جنس پلکسی گلاس بود و محلول کلرید سدیم با هدایت الکتریکی 14 دسی زیمنس بر متر به عنوان آلاینده پایدار انتخاب گردید همچنین آبخوان های شبیه سازی شده عبارت بودند از آبخوان با ذرات ماسه درشت و آبخوان با ماسه متوسط آزمایش ها در ضخام ت های 20 تا 100 سانتی متر متر با فواصل طبقاتی 10 سانتی متر در هر دو آبخوان صورت گزفت در هر دو آبخوان، در کلیه آزمایش ها نمونه برداری به صورت نقطه ای و مخلوط انجام شد نتایج به دست آمده نشان داد که در کلیه آزمایش ها، مقادیر ضرایب انتشارپذیری نمونه های مخلوط از متوسط مقادیر ضرایب انتشارپذیری نمونه های نقطه ای بیشتر بود از این رو، به نظر می رسد نمونه گیری به صورت مخلوط عاملی مؤثر در به دست آوردن مقادیر بالای انتشارپذیری است که سایر محققین در مطالعات میدانی خود گزارش نمود هاند، لذا توصیه می شود که در مطالعات آلودگی آبخوا نها، نمونه گیری به صورت نقطه ای انجام شود تا بتوان عکس العمل تنش های مختلف کیفی وارده به آبخوان را در شرایط فعلی و آینده، با دقت بیشتری پیش بینی نمود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

عیسی معروف پور

استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان

هادی معاضد

دانشیار دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران

حیدر علی کشکولی

استاد دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران

حسین محمدولی سامانی

استاد دانشکده مهندسی دانشگاه شهید چمران

معروف پور، عیسی و معاضد، هادی و کشکولی، حیدرعلی و محمدولی سامانی، حسین،1387،بررسی آزمایشگاهی اثر روش نمونه برداری در آزمایش های ردیابی بر ضریب انتشارپذیری آبخوان،سومین کنفرانس مدیریت منابع آب،تبریز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس مدیریت منابع آب23 مهر 1387 · تبریز