ارزیابی پایداری سامانه های تامین و توزیع آب شهری: روش ارزیابی و معیارهای پایداری

چکیده مقاله

سامانه های تامین و توزیع آب شهری از گذشته تا کنون وظیفه تامین خدمات آبرسانی برای شهروندان را برعهده داشته اند تا پیش از مطرح شدن مفهوم توسعه پایدار بررسی عملکرد این سامانه ها عمدتا به سنجش عملکرد آنها در ارائه خدمات آبرسانی محدود بود منتهی بیش از دو دهه است که بررسی عملکرد این سامانه از دیدگاه توسعه پایدار نیز مورد توجه قرارگرفته است در حال حاضر تصمیم گیری برای انتخاب طرحهای توسعه بخش آب شهری در کشور تا حد زیادی برمبنای معیار اقتصادی صورت میگیرد و معیارهای زیست محیطی و اجتماعی نقش چندان تعیین کننده ای در تصمیم گیری ها ندارند از این رو نیاز به استفاده از روشهای ارزیابی پایداری احساس می گردد که قادر به ارزیابی طرحهای توسعه در راستای اهداف اصلی توسعه پایدار در بخش آب شهری همچون حفظ تعادل عرضه و تقاضای آب جلوگیری از خسارات زیست محیطی ماندگار و تامین رضایت مصرف کنندگان باشند درمقاله حاضر روش ارزیابی و معیارهای پایداری مورد استفاده در یک مطالعه موردی در حال انجام معرفی شده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیدساجد متولیان

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران آب

مسعود تابش

دانشیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه تهران

عباس روزبهانی

کاندیدای دریافت درجه دکتری مهندسی عمران آب دانشگاه تهران

متولیان، سیدساجد و تابش، مسعود و روزبهانی، عباس،1390،ارزیابی پایداری سامانه های تامین و توزیع آب شهری: روش ارزیابی و معیارهای پایداری،چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران13 اردیبهشت 1390 · تهران