چکیده مقاله
روند فعلی مصرف آب در حوضه ی زاینده رود بادوام نیست و برای تغییر روند فعلی به منظور دستیابی به توسعه پایدار، فرصت زیادی وجود ندارد به طور کلی باور بر این است که مشکلات امروز و فردا بیش تر پیامد حکمرانی نامطلوب هستند تا مطلقاً کمیابی، حکمرانی آب به طیفی از نظام های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و اداری که برای توسعه و مدیریت منابع آب و عرضه ی خدمات آبی در سطوح مختلف دایر هستند، اطلاق می شود هدف این نوشتار، تبیین مؤلفه های ارزیابی حکمرانی پایدار در مدیریت منابع آب رودخانه زاینده رود می باشد جامعه ی آماری این مطالعه را کشاورزان حوضه ی زاینده رود در استان های اصفهان و چهارمحال و بختیاری ذی نفعان و کارکنان معاونت حفاظت و بهره برداری آب منطقه ای و جهاد کشاورزی دو استان ذی مدخلان تشکیل می دهند حجم نمونه ی مورد بررسی کشاورزان با استفاده از فرمول کوکران، 171 نفر تعیین شد و ذی مدخلان مذکور سرشماری شدند روایی صوری و پایایی آن نیز به ترتیب با استفاده از نظرات کارشناسان و ضریب آلفای کرونباخ 0/871 تأیید گردید شاخص حکمرانی پایدار آب در منطقه بر مبنای نظرسنجی از ذی مدخلان و ذی نفعان حوزه ی آب دو استان درخصوص هشت مؤلفه ی؛ عدالت، اثربخشی و بازدهی، شفافیت، مسئولیت پذیری، پاسخ دهی، انسجام، مشارکت و حاکمیت قانون مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج نشان داد که وضعیت فعلی مدیریت رودخانه حاکی از شرایط حکمرانی ناپایدار آب در منطقه می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یوسفی، علی و امینی، امیر مظفر و یادگاری، آمنه و فتحی، امید،1392،ارزیابی مولفه ای حکمرانی پایدار آب در مدیریت رودخانه زاینده رود،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران