استفاده از معیار حداقل جریان زیست محیطی برای بررسی و تحلیل خشکسالی هیدرولوژیکی در رودخانه ها

چکیده مقاله

تاکنون شاخص خشکسالی هیدرولوژیکی مناسبی که بتواند با پایش جریان رودخانه و پیش بینی موقیعت های بحرانی، به مدیریت بهینه بهره برداری از آبهای سطحی کمک نماید ارائه نشده است برای تحقق این هدف در سه حالت الف انتخاب سطوح آستانه مختلف بصورت درصدی از میانگین درازمدت 80 درصد و 70 درصد ،ب منحنی تداوم جریان با استفاده از شاخص های مبتنی بر معیارهای زیست محیطی ج روش SDI مبتنی بر داده های استاندارد شده سری زمانی ، فراوانی وقوع دوره های خشکسالی هیدرولوژیکی جریان رودخانه در منطقه مورد مطالعه، مورد بررسی قرار گرفت با توجه به آستانه انتخابی، فراوانی وقوع دوره های خشکسالی در حالت الف حدود 49/7 و 52/3 درصد ، در حالت ب،22/4 درصد و نهایتاً در حالت ج،12/4 درصد بدست آمد با توجه به نتایج حاصل از بررسی شرایط هیدرولوژیکی، آستانه 90% در منحنی تداوم جریان که عملا معرف حداقل جریان زیست محیطی می باشد به عنوان اندکس خشکسالی هیدرولوژیکی تعریف گردید برا ین اساس استفاده از منحنی تداوم جریان برمبنای معیارهای زیست محیطی برای پایش و ارزیابی خشکسالی هیدرولوژیکی توصیه می گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا شکوهی

دانشیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی ره ، قزوین

علیرضا اسلامی

عضو هیئت علمی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، تهران

زهرا ستوده نیا

دانشجوی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

�کوهی، علیرضا و اسلامی، علیرضا و ستوده نیا، زهرا،1392،استفاده از معیار حداقل جریان زیست محیطی برای بررسی و تحلیل خشکسالی هیدرولوژیکی در رودخانه ها،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران