چکیده مقاله
بر اساس نظر مؤسسه بین المللی مدیریت آب، ایران جزء کشورهایی است که در وضعیت بحران شدید آبی قرار دارد که تا سال 2025 با کمبود جدی آن مواجه خواهد شد از طرفی آب های زیرزمینی مناطق جنوبی کشور که منبع اصلی تأمین آب این نواحی به شمار می آیند، با بحران تخریب کیفی و خطر آلودگی مواجه شده اند ازآنجا که کشف و حذف آلاینده ها و احیاء مجدد سفره های آب امری است دشوار و پرهزینه، لذا شناسایی مناطق آسیب پذیر آبخوانها با استفاده از مدلهای پرکاربردی چون مدل دراستیک، امری حیاتی درحوزه بهداشت منابع آب به شمار می آید در این تحقیق آسیب پذیری آبخوان آزاد دشت شیراز با استفاده از مدل دراستیک مورد ارزیابی قرار گرفت بر اساس نتایج 41/6 درصد منطقه در کلاس آسیب پذیری خیلی کم،39/1 درصد در کلاس آسیب پذیری کم و 19/3 درصد منطقه که در مرکز و جنوب شرق دشت به سمت دریاچه مهارلو واقع شده است، آسیب پذیری متوسطی را از خود نشان داد نتایج هردو تحلیل حساسیت به روش تک پارامتری و حذف پارامترنشان داد که پارامتر عمق تا سطح ایستابی مهمترین پارامتر تأثیرگذار بر آسیب پذیری آبخوان آزاد دشت شیراز میباشد بدلیل ریزدانه بودن رسوبات در کل دشت شیراز، آسیب پذیری کمی متوجه آن می باشد تنها قسمتهایی از مرکز و جنوب شرق آسیب پذیری متوسطی نشان دادند از طرفی با توجه به تمرکز فعالیت های کشاورزی در جنوب شرق و از سویی دیگر باتوجه به بالاآمدگی سطح آب زیرزمینی در این منطقه، لذا مراقبت بیشتر از این ناحیه از دشت نیاز می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
دکترمحمد علی بقاپور
استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز
ناصر طالب بیدختی
استاد بخش مهندسی راه و ساختمان، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز
امیر فدایی نوبندگانی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز و عضو کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شیرا
سمیه باقرزاده
کارشناس ارشد هیدروژئولوژی، شرکت مهندسین مشاور پوراب
شیوه ارجاع
�قاپور، دکترمحمد علی و طالب بیدختی، ناصر و فدایی نوبندگانی، امیر و باقرزاده، سمیه،1392،بررسی امکان خطر آلودگی دشت شیراز به منظور مدیریت کیفی و زیست محیطی آن،پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران29 بهمن 1392 · تهران