مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری در جهت کاهش بلایای طبیعی (زلزله)

چکیده مقاله

آنچه زلزله را تبدیل به یک بلای طبیعی می کند عدم آمادگی در محیط های سکونتگاهی است بافت های فرسوده یکی از پرمسئله ترین مناطق شهری به شمار می روند که با معضلات و مشکلات بسیاری روبرو هستند این بافت ها همراه با گنجینه هایی از خاطرات اجتماعی، در گذر زمان در برابر وقوع بحران ها به ویژه بحران های طبیعی مانند زلزله بسیار آسیب پذیر گشته اند، از این رو توجه به مسئله ی مدیریت بحران در این بافت ها دارای ضرورتی ویژه است کاربست اصول مدیریت بحران که شامل آلودگی، پیشگیری، کاهش اثرات، مقابله و بازسازی و بازتوانی است می تواند کمک مؤثری در بهبود وضعیت زیست محیطی، سکونت و ایمنی شهر در برابر حوادث احتمالی داشته و تحقق مفهوم شهر ایمن را باعث خواهد شد شهر تهران نیز به دلیل موقعیت سیاسی و اقتصادی اثرگذار در کشور دارای شرایط ویژه ای به لحاظ مدیریت بحران از منظر تأثیرپذیری از بلایا به ویژه زلزله و ساختار تشکیلاتی و قانونی برای مقابله با آنها می باشد در راستای کاهش آسیب پذیری از نظر خطر زلزله می بایست به اقدامات قبل بحران، حین بحران و بعد از بحران نیز توجه داشت بدین معنی که اقدامات پیشگیرانه از قبیل تقویت ساختمانهای موجود، ایجاد فضاهای باز کافی، تعریض معابر، افزایش پایگاه های پشتیبانی مدیریت بحران و تشکیل گروه های دوام و اطلاع رسانی وسیع و جامع به ساکنین به قبل از بحران، اقدامات مربوط به واکنش اضطراری حین بحران و طرح های مربوط به بازسازی به پس از بحران مربوط می شوند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم مداح

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

دکترمجید عبدالهی

استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران

دکترمجید صالحی نیا

استادیار گروه معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان

مداح، مریم و عبدالهی، دکترمجید و صالحی نیا، دکترمجید،1392،مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری در جهت کاهش بلایای طبیعی (زلزله)،کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری4 دی 1392 · تهران