چکیده مقاله
در شرایط پس از وقوع بحران، سفرهای امداد و نجات حائز اهمیت است و به همین منظور تعیین مسیرهای بهینه جهت دسترسی سریع تیم های عملیاتی از جمله تیم های آتش نشانی به محل حادثه جهت کاهش آسیب ها و تلفات جانی دارای اولویت می باشد و به برای نیل به اهداف دو معیار «حداقل شدن زمان سفر» و «حداکثر شدن پوشش جمعیت» در نظر گرفته می شوند در این پژوهش الگوهای ارتقای دسترسی به منظور مطلوبیت زمان سفر امدادی با استفاده از فرایند تحلیل سلسله مراتبی AHP که یکی از مهمترین روش های تصمیم گیری چند معیاره MCDM از قبیل طول مسیر، زمان سفر و عرض معبر امدادی که از مهمترین فاکتورهای تأثیرگذار در کاهش زمان سفر امدادی به شمار می روند مورد مطالعه قرار گرفته است این الگو در تعیین مسیر بهینه برای ایستگاه 40 آتش نشانی شهر تهران بکار گرفته شد و مسیر شماره سه از بین سه مسیر درنظر گرفته شده بعنوان مسیر بهینه شناخته شده است نتایج این پژوهش شامل تعیین الگوهای اساسی به منظور ارتقاء دسترسی مراکز آتش نشانی به خصوص در مناطق دارای ترافیک و مشکل دسترسی مورد استفاده می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
زاهد نباتی
کارشناس ارشد مدیریت در سوانح غیرطبیعی
بشیر حسینی
کارشناس مدیریت امداد در سوانح غیرطبیعی
بهمن احمدی توانا
مدیر آموزش های کوتاه مدت پژوهشکده سوانح طبیعی
شیوه ارجاع
نباتی، زاهد و حسینی، بشیر و احمدی توانا، بهمن،1392،مدیریت سوانح شهری و استفاده از تکنیک های چند معیاره در ارتقای دسترسی مراکز امدادی - مطالعه موردی: ایستگاه شماره 40 آتش نشانی شهر تهران،کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری4 دی 1392 · تهران