چکیده مقاله
به منظور کاهش اثرات بلایای طبیعی در نواحی شهری، توجه برنامه ریزان شهری باید به تمامی سطوح برنامه ریزی در قالب طراحی ساختار کالبدی شهر متمرکز شود مدیریت بحران در کشور بعنوان یکی از عوامل اصلی در پیشگیری از سوانح غیرمترقبه و راهکارهای مناسب در حین بروز حوادث تلقی می شود و به صورت یک حرفه و رسته علمی نسبتاً نوپا و جوان برای آنکه به عنوان یک رشته علمی و حرفه ای بتواند استمرار یابد نیاز به توسعه اصول خود دارد در کشور ما شهرهای بزرگ، اقداماتی درخصوص تدوین برنامه های مدیریت بحران در آنها صورت گرفته است، اما شهرهای کوچک شهرهای با جمعیت کمتر از 20000 نفر که تعداد قریب به 800 تا 900 شهر از 1200 شهر کشور را تشکیل می دهند هیچ برنامه و قواعدی درخصوص مدیریت بحران برایشان تعریف نشده، در حالیکه کثرت آنها خود منشاء مشکلات فراوان خواهد بود این موضوع بعنوان یک خلاء در برنامه های مدیریت بحران این شهرها همچنان باقی مانده است و چون معیارهای نظام مندی در این راستا وجود ندارد، گاهاً تصمیمات سلیقه ای مدیران منجر به تحمیل خسارات سنگین و تلفات جانی فراوانی شده، اما می توان با استفاده از تجربیاتی که از بلایای قبلی حاصل شده است و استفاده از تجارب دیگر کشورها در برابر چنین حوادثی اصول و معیارهایی با هدفت کاهش اثرات سوانح در شهرهای کوچک را تدوین نمود و تلفیقی از دانش مدیریت بحران با دانش مدیریت شهری در راستای کاهش اثرات بلایا می تواند بسیار مؤثر واقع گردد در این مقاله سعی شده معیارهایی اولیه با اخذ نظرات خبرگان و تأیید آنها تعیین شود سپس با استفاده از روش وزن دهی AHP و نرم افزار EXPERT CHOICE این معیارها را نهایی و اولویت بندی نموده که انشاء الله مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
بهروز باوندپوری گیلان
کارشناس ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشگاه تهران،معاونت فنی شهرداری گیلانغرب
محمدجواد خجسته
کارشناس ارشد Gis & RS دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، کارشناس اداره کل مدیریت بحران کرمانشاه
شیوه ارجاع
�اوندپوری گیلان، بهروز و خجسته، محمدجواد،1392،معیارهای برنامه ریزی مدیریت سوانح طبیعی در توسعه پایدار شهرهای کوچک کدامند،کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری4 دی 1392 · تهران