نقش برنامه ریزی محله ای در آمادگی کلانشهرها در برابر زلزله

چکیده مقاله

سطح محله ای از منظر شهرسازی، مناسب ترین سطح جهت تحقق اهداف مدیریت بحران است که شناساندن نقش برنامه ریزی محله ای در آمادگی کلانشهرها در برابر زلزله، هدف این تحقیق می باشد و با روش توصیفی، تحلیلی ابتدا به تبیین رویکرد جامعه محور و جایگاه سطح محلی در مدل های برنامه ریزی مدیریت بلایا می پردازد، سپس محله و برنامه ریزی محله ای، امدادرسانی محله ای و رابطه بین آمادگی شهرها در برابر زلزله اینگونه توصیف می کند: 1 شناسایی منابع انسانی محله ای و استفاده از نظرات آنها در بهینه سازی فرآیندهای برنامه ریزی مرتبط با مرحله آمادگی، 2 ایجاد اعتماد به نفس، تقویت حس تعلق مکانی، مسئولیت پذیری و تعهد مردم محله و تسهیل مشارکت آنان در برنامه آمادگی، 3 بازتاب نیازها و اولویت های مردم محله، جلوگیری از کلی نگری و شکست در برنامه آمادگی، 4 شناسایی گروه های آسیب پذیر و آسیب پذیری ها در محله، ارائه راه حل هایی به منظور کاهش آسیب ها و گردآوری اطلاعات واقعی برای تدوین برنامه آمادگی، 5 شناسایی و سازماندهی ظرفیت ها، ذی نفعان فعال و گروه های توانمند در سطح محلات جهت افزایش توان آمادگی، 6 ایجاد، آموزش و مدیریت تشکل های خودجوش مردمی برای شکل گیری اقدامات آمادگی مناسب نظیر خودامدادی، 7 افزایش هماهنگی سازمانها و آحاد مردم به منظور اثربخشی اقدامات آمادگی، 8 نهادینه کردن فرهنگ آمادگی در محلات، 9 توجه به عواملی همچون سن، جنس و شغل ساکنان محله برای تثبیت آموزش و متعاقباً دستیابی به آمادگی بومی و بادوام در محلات، 10 تخصیص و تجهیز درست منابع جهت تحقق آمادگی سخت افزاری و جلوگیری از هدر رفتن منابع در محلات

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سعید گیوه چی

استادیار دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران

دکتربهرام ملک محمدی

استادیار دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

مهدی جلیلی

دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشگاه تهران

گیوه چی، سعید و ملک محمدی، دکتربهرام و جلیلی، مهدی،1392،نقش برنامه ریزی محله ای در آمادگی کلانشهرها در برابر زلزله،کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری4 دی 1392 · تهران