بررسی رویکرد جابجایی در بازسازی پس از سانحه نمونه موردی، شهرک هفت تلخه،بخش سرخون شهرستان اردل واقع در استان چهارمحال و بختیاری

چکیده مقاله

به منظور کاهش آسیب پذیری در اغلب برنامه های بازسازی پس از سانحه، سیاست جابجایی کل یا بخشی ازسکونتگاه، به عنوان راه حل مناسب از لحاظ فنی، مورد ملاحظه قرار می گیرد با این حال بررسی تجارب مختلف حاکی از آن است که پیامدهای جابجایی به گونه ای بوده که عموماً بی نظمی در آن محیط حاکم می شود، تا اینکه به مرور زمان این وضعیت به تعادلی جدید و نظمی پایدار دست یابد این مطالعه با بررسی جابجایی که در سال 1831 در بخش میانکوه شهرستان اردل واقع در استان چهارمحال و بختیاری در اثر زلزله ای به بزرگی5/3ریشتر اتفاق افتاد می پردازیم بررسی و مقایسه با تاکید بر دیدگاه جامعه محلی از طریق ترکیب روش های کمی و کیفی و همچنین برای تحلیل اطلاعات آماری از نرم افزار SPSS استفاده شده است نتیجه این مطالعات میزان رضایتمندی و ارائه راه کارهای جدید در امر جابجایی سکونتگاه های روستایی بر اساس سه عامل طراحی، مشارکت و مکانیابی است از یافته های این مطالعه ارائه راهبردی در طراحی مسکن روستایی براساس مقایسه روستای قدیم و ارائه روستای جدید می باشد در پایان می توان به این امر اشاره کرد که جابجایی یک روستا در اثر سوانح طبیعی می تواند در پاره ای مواقع اثر مثبتی بر زندگی اهالی روستا داشته باشد از جمله احداث واحدهای مسکونی بر روی زمین مقاوم و همچنین مقاوم ساختن واحدهای مسکونی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محبوبه رجبی

دانشجوی کارشناس ارشد معماری گرایش بازسازی پس از سانحه

سمیرا بنی اسدی

دانشجوی کارشناس ارشد معماری گرایش بازسازی پس از سانحه

�جبی، محبوبه و بنی اسدی، سمیرا،1393،بررسی رویکرد جابجایی در بازسازی پس از سانحه نمونه موردی، شهرک هفت تلخه،بخش سرخون شهرستان اردل واقع در استان چهارمحال و بختیاری،دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری9 دی 1393 · تهران