چکیده مقاله
زمین در طول حیاتش همواره به وسیله نیروهای طبیعت که شاید زلزله مخرب ترین آنها باشد، به گونه ای شدید مورد تهدید بودهاست آنچه از این پدیده یک فاجعه می سازد، عدم پیشگیری از تاثیر آن و عدم آمادگی جهت مقابله با عواقب آن است برنامه ریزیکاربری زمین، یکی از سیاست های موثر در جهت کاهش آسیب پذیری مناطق شهری در برابر زلزله می باشد بنابراین در این پژوهشبرای بررسی نقش مدیریت درست کاربری زمین در کاهش آسیب پذیری مناطق شهری در برابر زلزله در دو منطقه باغمیشه و منطقهسهند تبریز از روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده شده است نتایج پژوهش نشان میدهد که شاخص های مجاورت با گسل با وزن0/462، مراکز مسکونی تعداد طبقات با وزن 0/130، درصد شیب با وزن 0/112 مراکز پمپ بنزین با وزن 0/098، نوع کاربری با وزن 0/053، شبکه های دسترسی با وزن 0/049، فضاهای باز مانند پارک ها با وزن 0/035 مراکز درمانی با وزن 0/026، مراکز انتظامی با وزن 0/019 و مراکز آتش نشانی با وزن 0/016 به ترتیب بیشترین تاثیر را در میزان آسیب پذیری مناطق شهری در برابر زلزله را دارا می باشند همچنین این پژوهش نشان داد که منطقه باغمیشه به علت وجود گسل و مدیریت نامناسب کاربری ها و تراکم جمعیت زیاد نسبت به منطقه سهند از آسیب پذیری بیشتری برخوردار است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
اکبر مرادی
باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد ممقان، دانشگاه آزاد اسلامی، ممقان، ایران
اصغر عبداللهی
کارشناسی ارشد سیستم های اطلاعات جغرافیایی واحد ممقان، دانشگاه آزاد اسلامی، ممقان، ایران
پریسا صراطی
کارشناسی ارشد سیستم های اطلاعات جغرافیایی واحد ممقان، دانشگاه آزاد اسلامی، ممقان، ایران
شیوه ارجاع
مرادی، اکبر و عبداللهی، اصغر و صراطی، پریسا،1396،بررسی نقش مدیریت صحیح کاربری زمین و کاهش آسیب پذیری مناطق شهری در برابر زلزله با استفاده از GIS،چهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSE19 تیر 1396 · تهران