تحلیل سیاست های امنیتی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با تهدیدات نوظهور

چکیده مقاله

این پژوهش به بررسی سیاستهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با تهدیدات نوظهور می پردازد مسئله اصلی مورد بررسی، ناکارآمدی سیاستهای سنتی در مقابله با تهدیداتی نظیر جرایم سایبری، تروریسم بین المللی، تهدیدات زیستی و فناوریهای نوین نظامی است اهداف پژوهش شامل شناسایی نقاط قوت و ضعف سیاستهای موجود، ارزیابی هماهنگی نهادهای اجرایی و تطبیق قوانین داخلی با استانداردهای بین المللی به منظور ارائه راهکارهای بهبود است برای دستیابی به این اهداف، از رویکرد توصیفی تحلیلی با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل اسناد بالادستی بهره گرفته شده است یافته های پژوهش نشان می دهد که در حالی که سیاستهای اتخاذ شده در مقابله با تهدیدات سنتی موفق عمل کرده اند، در برابر تهدیدات نوظهور، مشکلاتی از قبیل ناهماهنگی میان نهادهای مرتبط، عدم به روزرسانی قوانین و فقدان چارچوب های حقوقی یکپارچه به چشم می خورد همچنین، تحلیل تطبیقی با مدل های موفق بین المللی حاکی از آن است که به کارگیری رویکردهای شبکه ای و سیستمی می تواند پاسخ های امنیتی کشور را تقویت نماید نتایج این پژوهش مبنایی جهت تدوین راهکارهای جامع و انعطاف پذیر به منظور ارتقای سطح امنیت ملی و همسویی با روندهای جهانی فراهم می آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مرتضی کردعلیوند

دانشجوی کارشناسی ارشد، حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران

عارف یاراحمدی

کارشناسی ارشد، گروه بیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر خرم آباد، ایران

کردعلیوند، مرتضی و یاراحمدی، عارف،1404،تحلیل سیاست های امنیتی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با تهدیدات نوظهور،نهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴23 اردیبهشت 1404 · مشهد