ماهیت شناسی و اعتراض به آرای داوری در حقوق ایران

چکیده مقاله

داوری به عنوان یکی از مهم ترین شیوه های حل وفصل اختلافات خصوصی در حقوق ایران، نهادی است که بر اصل حاکمیت اراده و کارآمدی در رسیدگی استوار است رای داوری از حیث ماهیت، تصمیمی شبه قضایی اما غیر دولتی محسوب می شود که آثار آن به موجب توافق طرفین و بر اساس قواعد داوری الزام آور است در حقوق ایران، اصل بر قطعی بودن رای داوری است و اعتراض به آن تنها در حدود و جهات محدود و استثنایی مقرر در قانون امکان پذیر است مهم ترین مرجع اعتراض، دادگاه صالح بوده و جهات ابطال شامل مواردی همچون عدم صلاحیت داور، تجاوز از حدود اختیار، خلاف نظم عمومی بودن رای، بی اعتباری توافق داوری، و فقدان اصول اساسی دادرسی است پژوهش حاضر با بررسی ماهیت حقوقی رای داور و تحلیل مبانی نظری و قانونی اعتراض به رای داوری در حقوق ایران، نشان می دهد که قانون گذار با رویکرد حمایتی از داوری، دامنه رسیدگی دادگاه را محدود به نظارت شکلی و استثنایی نموده و از جایگزینی تشخیص ماهوی دادگاه با رای داور جلوگیری کرده است نتیجه آنکه نظام حقوقی ایران با حفظ استقلال نهاد داوری، سازوکار اعتراض را صرفا برای تضمین حداقلی از عدالت و رعایت اصول بنیادین دادرسی پیش بینی کرده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه صفری

فارغ التحصیل کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان

�فری، فاطمه،1404،ماهیت شناسی و اعتراض به آرای داوری در حقوق ایران،دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴26 مرداد 1404 · مشهد