چکیده مقاله
همگرایی حقوق شهری و سیاست های ایمنی به عنوان یکی از رویکردهای نوین در مدیریت شهری، نقش بنیادینی در ارتقای امنیت اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند در شهرهای معاصر، پیچیدگی های ناشی از رشد جمعیت، گسترش فضاهای شهری، تنوع کارکردها و افزایش مخاطرات طبیعی و انسان ساخت، ضرورت تلفیق رویکردهای حقوقی و ایمنی را بیش از پیش آشکار ساخته است حقوق شهری با تاکید بر حقوق شهروندان، عدالت فضایی، دسترسی برابر به خدمات و مسئولیت پذیری نهادهای مدیریت شهری، چارچوبی قانونی و هنجاری برای تضمین امنیت فراهم می کند در مقابل، سیاست های ایمنی با تمرکز بر پیشگیری از حوادث، مدیریت بحران، ایمن سازی زیرساخت ها و ارتقای فرهنگ ایمنی، ابزارهای اجرایی تحقق این حقوق را مهیا می سازند پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد نظری و کارکردی همگرایی حقوق شهری و سیاست های ایمنی، به بررسی تاثیر این هم افزایی بر ارتقای امنیت اجتماعی در شهر می پردازد روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اسناد مدیریتی، ارتباط میان مولفه های حقوقی، برنامه ریزی ایمنی و شاخص های امنیت اجتماعی تحلیل شده است یافته ها نشان می دهد که یکپارچگی قوانین شهری، مشارکت شهروندان، شفافیت نهادی و تقویت سازوکارهای نظارتی، در کنار اجرای سیاست های پیشگیرانه ایمنی، می تواند به کاهش احساس ناامنی، افزایش اعتماد عمومی و شکل گیری محیط های شهری تاب آور منجر شود در نهایت، همگرایی حقوق شهری و سیاست های ایمنی به عنوان راهبردی کلیدی، زمینه ساز تحقق شهرهای ایمن، پایدار و شهروند محور خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مویدی، محمد،1404،همگرایی حقوق شهری و سیاست های ایمنی در ارتقای امنیت اجتماعی شهر،دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی فقه، حقوق ، وکالت و علوم اجتماعی در افق ایران ۱۴۰۴26 مرداد 1404 · مشهد