چکیده مقاله
در این نوشته پایداری و ضریب هدایت حرارتی نانو سیال اکسید مس در سیال پایه اتیلن گلیکل/ آب دیونیزه به صورت تجربی مورد مطالعه قرار گرفته است روش طراحی آزمایش مرکب مرکزی که جزء روش رویه پاسخ RSM است، در نرم افزار طراحی آزمایش Design Expert برای شناسایی نانو سیالی که بتواند بیشترین پایداری و در عین حال بیشترین ضریب انتقال حرارت هدایتی را داشته باشد، مورد استفاده قرار گرفته شده و در نهایت با استفاده از نتایج این آزمایش، نانو سیال اکسید مس با کسر جرمی 0 3 اکسید مس و با 0 1 درصد جرمی سورفکتانت SHMP و با سیال پایه 20 درصد جرمی اتیلن گلیکل و 80 درصد جرمی آب به عنوان نانو سیالی با بیشترین پایداری و ضریب انتقال حرارت هدایتی معرفی شد این نانو سیال می تواند شرایط مورد نیاز برای سیستم های حرارتی مخصوصا گردآورنده خورشیدی را در دماهای کاری زمستان تامین کند
کلیدواژهها
نویسندگان
علی نصیری علی آباد
دانشجو، پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
امیر حسین زمزمیان
استادیار، پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
محمد پازوکی
استاد، پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
شیوه ارجاع
نصیری علی آباد، علی و زمزمیان، امیر حسین و پازوکی، محمد،1396،بررسی میزان پایداری نانو سیال اکسید مس _ اتیلن گلیکل/آب دیونیزه به عنوان سیال عامل برای سیستم های حرارتی گردآورنده تخت خورشیدی،سومین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس ملی مهندسی مواد، مهندسی شیمی و ایمنی صنعتی19 مهر 1396