ردپای کربن در تولید گیاه فلفل به هنگام تنش شوری

چکیده مقاله

انتشار گازهای گلخانه ای بر اثر فعالیت های انسانی، یکی از مهم ترین عوامل تغییر اقلیم شناخته می شود از طرفی، شور شدن منابع آب و خاک در کشاورزی، از اثرات عمده ی تغییر اقلیم است که کشاورزان در مناطق خشک و نیمه خشک با آن روبه رو هستند تعیین معیارهای کمی زیست محیطی مانند ردپای کربن می تواند راهکاری برای مقابله با آثار تغییر اقلیم باشد هدف از این پژوهش، محاسبه ی ردپای کربن ناشی از تولید محصول به هنگام اعمال تنش شوری بود برای دستیابی به این هدف، کشت گیاه فلفل سبز با سه تیمار شوری آب آبیاری اعمال شد در پایان دوره ی کشت و پس از برداشت محصول، مقدار محصول تولید شده ی هر گیاه به صورت ماده ی خشک اندازهگیری شد نتایج نشان داد که در صورت تامین کامل نیاز آبیاری، می توان با استفاده از شوری آب نسبتا کم، مقدار ردپای کربن را کاهش داد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فریماه امیدی

دانش آموخته ی دکتری علوم و مهندسی آبیاری، تهران، ایران

مهدی همایی

مدیر گروه پژوهشی اگروهیدرولوژی، دانشکده ی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

�میدی، فریماه و همایی، مهدی،1403،ردپای کربن در تولید گیاه فلفل به هنگام تنش شوری،دومین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی چالش های محیط زیست: صنعت و معدن سبز،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی چالش های محیط زیست: صنعت و معدن سبز25 اردیبهشت 1403 · تهران