چکیده مقاله
در تاریخ شهرهای اسلامی ، سه عنصراصلی محله ، مسجد و بازار همواره نقش کلیدی و تعیین کننده در رشد وتکامل این شهرها داشته اند در این میان مساجد محله ای به عنوان فضایی عمومی با رویکرد های متعدد اجتماعی،مذهبی، اقتصادی همواره نقشی کلیدی در شکل گیری مراکز محلی در شهر های اسلامی دارا بوده اند در روندمدرنیته شدن شهرهای در دوره معاصر، مساجد به عنوان عناصر هویت ساز در حاشیه قرار گرفته اند بطوریکه نقشاساسی مساجد در محلات مسکونی دچار خدشه جدی شده است این تحقیق سعی بر آن دارد تا با مقایسه تطبیقیمکان گزینی مساجد محله ای در بافت قدیم و جدید، میزان دستیابی محلات به ساختار هویتی به عنوان مکان سکونترا بررسی نماید روش تحقیق نیز توصیفی تحلیلی است که اطلاعات مورد نیاز از دو شیوه کتابخانه ای و میدانی پیمایش جمع آوری می شود ابتدا با استفاده از مطالعات کتابخانه ای ، معیارهای مناسب مکان گزینی مساجد وشاخص های هویت بخش به محلات مطالعه می شود سپس دو معیار مکان گزینی مطلوبیت و سازگاری براساسشاخص های هویت بخش مورد ارزیابی می گیرد در مرحله مطالعات میدانی ، اطلاعات مساجد منتخب از طریقپیمایش جمع آوری می شود، و در مرحله آنالیز و ارزیابی تحقیق از ماتریس گولر استفاده شده است نتایج تحقیقمیزان اثربخشی شاخص مطلوبیت و سازگاری در بافت جدید و قدیم نشان می دهد که مساجد کدام بافت توانستهاست به نقش دود به عنوان عنصر هویت بخش به محلات ایفا کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دایی، جواد و خزاعی، مریم،1393،بررسی تطبیقی مکان گزینی مساجد محله ای در بافت قدیم و جدید به منظورارتقاء ساختار هویتی محلات (نمونه موردی مشهد)،ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی21 آبان 1393 · مشهد