چکیده مقاله
این مقاله به بررسی کارایی شیوه دریافت مالیات بر ارزش افزوده و تخصیص قسمتی از آن به شهرداریمحل براساس مبانی نظری مالیه عمومی محلی پرداخته است نتایج بررسی نظری نشان می دهد تصمیمقانونگذاران در مواد 38 و 39 قانون مالیات بر ارزش افزوده مبنی بر دریافت سهمی از ارزش افزوده به عنوانعوارض محلی و پرداخت آن به شهرداری محل از نظر علمی از اعتبار لازم برخوردار نمی باشد همچنین دلیلاصلی وجود اختلافات زیادی بین شهرداری های همجوار در خصوص تعلق یا عدم تعلق عواید حاصل، عدمتوجه قانونگذار به جنبه غیرمحلی بودن این مالیات است برای بررسی توزیع عواید، شاخص بهرمندیطراحی و ارائه شد نتایج حاصل از برآورد این شاخص در استان اصفهان نشان دهنده وجود نابرابری درتوزیع عواید بین شهروندان استان است آزمون صورت گرفته نشان داد اختلاف معنیداری بین شاخصمذکور قبل و بعد از اصلاح قانون وجود ندارد به این معنی که هدف نمایندگان مجلس برای اصلاح قانون درسال 1390 در عمل محقق نشده است نتایج حاصل از برآورد منحنی لورنز در دوره 1387 تا 1389 نشان می دهد 20 درصد عواید به 90 درصد جمعیت استان رسیده است منحنی لورتز برای دوره زمانی 1390الی 1392 بعد از اصلاح قانون نشان می دهد تنها 30 درصد عواید به 90 درصد جمعیت رسیده است اصلاحقانون نتوانسته بهبود معنی داری در توزیع عواید داشته باشد می توان گفت نابرابری شدیدی در بهرمندیشهروندان از عواید حاصل وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نصراصفهانی، رضا،1393،بررسی کارایی توزیع عواید حاصل از قانون مالیات برارزش افزوده به شهرداری ها،ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر مولفه های شهر اسلامی21 آبان 1393 · مشهد