سنجش رویکرد نوشهرسازی بر محله ایرانی-اسلامی (موردپژوهی: محله سرشور مشهد)

چکیده مقاله

بافت های فرسوده سهم قابل توجهی از پهنه های کشور را به خود اختصاص داده اند، بنابراین، برای ساماندهیآنها بهسازی ها و نوسازی هایی همراه با رویکردهایی آغاز شده است یکی از این رویکردها، نوشهرسازیاست این رویکرد، علاوه بر توجه به نیازهای حاضر، به ساختار سنتی محلات، نیز توجه دارد اما اینرویکرد زاده تفکر غرب می یاشد و نیاز هست تا با شرایط و ارزش های ساختار محلات ایرانی اسامی تطبیقو بررسی شود حال، دراین پژوهش سعی برآن داریم تا پس از، تببین مبانی نظری با استفاده از روش هایمیدانی و کتابخانه ای و نرم افزار آماری Spss ، به بررسی و تطبیق این اصول نوشهرسازی بر محات ایرانی اسامی بپردازیم نتایج بدست آمده از محله سرشور در شهر مشهد، نشان می دهد؛ بزرگترین مشکل محلهسرشور، عدم انسجام محله ای، پراکنش نامتوازن و ناکافی کاربر یها و پایین بودن کیفیت منظر شهری است بنابراین مناسب ترین پیشنهاد رویکرد نوشهرسازی بر مبنای محات ایرانی اسامی، ایجاد مرکز محله ایمنسجم می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پریسا هاشمی

کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، ایران

امیرحسین مهرآبادی

کارشناسی ارشد مدیریت دولتی تحول، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، ایران

حانیه علی اکبرزاده

کارشناسی ارشد مدیریت استراتژیک، موسسه آموزش عالی شهرداری های مشهد، ایران

هاشمی، پریسا و مهرآبادی، امیرحسین و علی اکبرزاده، حانیه،1399،سنجش رویکرد نوشهرسازی بر محله ایرانی-اسلامی (موردپژوهی: محله سرشور مشهد)،نهمین کنفرانس و دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس و دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری28 آبان 1399 · مشهد