سنجش مولفه های کالبدی تاب آوری در برابر سوانح طبیعی در محله آب و برق مشهد

چکیده مقاله

روند شهر نشینی در جهان همواره رو به رشد بوده است افزایش رشد جمعیت در مناطق شهری در آیندههمواره با تهدیداتی مواجه بوده است که یکی از عمده ترین آن ها سوانح طبیعی می باشد در دهه های اخیر،رویکردهای مقابله با سوانح طبیعی مفهوم جدیدی را تحت عنوان تاب آوری شهری مطرح کرده اند با ارزیابیو مقایسه مدل های مفهومی تاب آوری، این پژوهش در پی آن بوده است تا مدل مفهومی قابل استنادیبرای تحلیل و اندازه گیری تاب آوری در بعد کالبدی در مقیاس محله ارایه کند این مقاله کاربردی و از نوعتوصیفی تحلیلی می باشد و روش گردآوری اطلاعات آن به صورت کتابخانه ای و میدانی بوده است همچنینبرای جمع آوری و طبقه بندی اطلاعات و تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل سلسله مراتبی AHP استفاده شده است همچنین به منظور تلفیق شاخص ها از روش میانگین مجموع فواصب از حد بهینه تابآوری استفاده شده است بر اساس نتایج به دست آمده از این مطالعه، تاب آوری کالبدی محله آب و برقشهر مشهد نسبت به حد بهینه 1 در سطح متوسطی می باشد 0/52=ARI این مقدار بیانگر پایداری نسبیمحله و وجود ضعف در برابر سوانح طبیعی است وجود این ضعف ها در محله به دلیل موقعیت مکانی وبستر طبیعی آن به سبب وجود گسل جنوب مشهد در جنوب محله و عبور مسیل آب و برق از شمال محلهمی باشد بیشترین ضعف محله در درجه اول در بعد کالبدی مربوط به مولفه مسکن و بعد از آن به ترتیبکاربری اراضی، شبکه دسترسی و فرم شکل الگو و اندازه می باشد نکته قابل ذکر در این پژوهش تاب آوریکالبدی کمتر قسمت جنوبی 0/6 = ARI نسبت به حوزه شمالی 0/42=ARI می باشد نتایج حاصلهنشان داد که مولفه مسکن با ضریب اهمیت نسبی 47 / 0 بیشترین اهمیت را در میزان تاب آوری محله آب وبرق کلانشهر مشهد دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حجت حاتمی نژاد

استادیار مدعو گروه معماری و شهرسازی دانشگاه خیام، مشهد، ایران

مهسا ترشیزی فدیهه

کارشناس مهندسی شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه خیام، مشهد، ایران

�اتمی نژاد، حجت و ترشیزی فدیهه، مهسا،1399،سنجش مولفه های کالبدی تاب آوری در برابر سوانح طبیعی در محله آب و برق مشهد،نهمین کنفرانس و دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس و دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری28 آبان 1399 · مشهد