تبیین و تحلیل تفسیری مدل ها و ابعاد حکمروایی شهری

چکیده مقاله

حکمرانی شهری مجموعه ای از استراتژی های مختلف از جمله اقدامات رسمی و غیررسمی دولت می باشد که در کنار هم، توسعه شهرها را هدایت می کنند تا دهه ۱۹۸۰ حکمرانی سنتی رایج بود ولی از دهه هشتاد میلادی حکمرانی تبدیل به حکمروایی شد از قرن بیست و یکم، حکمروایی شهری وارد مرحله مشارکت چند موضوعی شده است و بر مشارکت و همکاری سوژه های متعدد و روابط پیچیده تر سوژه ها تاکید دارد، به طوری که مشارکت اجتماعی، دموکراسی شهری، نوآوری اجتماعی، شهر هوشمند و توسعه پایدار به موضوعات اصلی تبدیل شده اند هدف اصلی این مطالعه تبیین مفهوم پاردایم حکمروایی شهری می باشد روش تحقیق مقاله حاضر، توصیفی و تحلیلی و ماهیت مطالعه، مروری سیستماتیک و توسعه ای می باشد نتایج مطالعه نشان می دهد تحقق حکمروایی شهری در مدیریت کلان شهرهای ایران مستلزم عینیت بخشیدن به مشارکت شهروندان در ابعاد گوناگون است وجود شاخص های اصلی در نظام حکمروایی از جمله مشارکت، شهروندان، اثرپذیری، بودن شفافیت، قانونمندی و به تسهیل این موضوع می انجامد تا بتوانند با حداکثر رضایت خدمات را به مردم عرضه کنند و به خلق توافقی میان منافع مختلف به وسیله ارتباط و تلاش مشترک بین سازمان های دولتی مردم و سازمان های غیردولتی ختم شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

صفورا نوروزی

دانشجوی دکترا، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

علی شیخ اعظمی

گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران نویسنده مسئول

محمد رضا فرزاد بهتاش

گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

نوروزی، صفورا و شیخ اعظمی، علی و فرزاد بهتاش، محمد رضا،1404،تبیین و تحلیل تفسیری مدل ها و ابعاد حکمروایی شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه