چکیده مقاله
رویکردهای توسعه شهری در ایران، اغلب مبتنی بر منافع اقتصادی و کالبدی اند و کمتر به تعادل میان اهداف توسعه محور و حقوق شهروندان توجه دارند این مقاله با هدف تحلیل رابطه ی میان منافع توسعه محور و حقوق شهروندان در حکمرانی محلی، به بررسی نحوه ی تاثیر سیاست های توسعه شهری بر عدالت اجتماعی، مشارکت عمومی و حق برخورداری از محیط زیست شهری مطلوب می پردازد روش پژوهش کیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است؛ داده ها از اسناد رسمی شوراهای شهر، برنامه های توسعه شهری و مطالعات علمی داخلی و بین المللی طی سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ استخراج شده است تحلیل ها نشان می دهد که تمرکز بیش از حد بر منافع اقتصادی و تولید فضاهای سودآور، موجب کاهش ظرفیت گفت وگوی اجتماعی، تضعیف حق مشارکت و گسترش نابرابری فضایی شده است یافته ها نشان می دهد تعادل میان توسعه و حقوق شهروندی، تنها از طریق حکمرانی مشارکتی و شفاف سازی منافع در سطح محلی امکان پذیر است این مطالعه با ارائه ی مدل تطبیقی سه سطحی اقتصادی، نهادی، اجتماعی، تعامل گرا، زیست محیطی، حقوق محور به شهرداری ها و شورای شهر پیشنهاد می کند تا سیاست گذاری های توسعه ای خود را در چارچوب عدالت فضایی و حق به شهر بازتعریف کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هشتی، شهاب و برادران، پرستو و کاخکی، مجیدذوقی و قلندریان، سامان،1404،تحلیل ارتباط بین منافع توسعه محور و حقوق شهروندان در حکمرانی محلی،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه