چکیده مقاله
تغییرات پوشش گیاهی و پراکنش فضاهای سبز شهری از شاخص های مهم ارزیابی پایداری محیط و کیفیت زندگی شهروندان محسوب می شوند این پژوهش باهدف تحلیل تغییرات مکانی و تراکمی فضای سبز در منطقه ۴ تبریز طی دو دهه اخیر و بررسی تاثیر توسعه شهری بر سلامت اکولوژیکی محیط انجام شد روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر داده های ماهواره ای بود؛ تصاویر Landsat و Sentinel ۲ برای سال های ۱۳۸۴، ۱۳۹۴ و ۱۴۰۴ جمع آوری و پس از انجام تصحیحات هندسی و رادیومتریکی، شاخص NDVI محاسبه شد بر اساس NDVI، پوشش گیاهی به چهار طبقه اصلی شامل پوشش گیاهی پرتراکم، کم تراکم، زمین های بایر و مناطق ساخته شده شهری طبقه بندی شد تا تغییرات مکانی و تراکمی فضاهای سبز مورد ارزیابی قرار گیرد یافته ها نشان می دهد که طی دو دهه، مساحت فضاهای سبز پرتراکم حدود ۳۳ درصد و کم تراکم حدود ۴۰ درصد کاهش یافته و بیشترین افت پوشش گیاهی در بخش های مرکزی و جنوبی منطقه مشاهده شده است، درحالی که بخش شمالی به دلیل موقعیت طبیعی و مجاورت با حریم رودخانه ها پایداری نسبی خود را حفظ کرده و حتی افزایش محدودی در NDVI نشان می دهد کاهش پوشش گیاهی با گسترش مناطق ساخته شده و تشدید جزایر حرارتی شهری همراه بوده است نتایج پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی شهری پایدار، حفاظت و احیای فضاهای سبز، پایش دوره ای با داده های ماهواره ای و مشارکت شهروندان در مدیریت شهری تاکید دارد و می تواند مبنای علمی تصمیم گیری و سیاست گذاری شهری در کلان شهر تبریز باشد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
علیرضا امیدپور قزل دیزج
دانشجوی کارشناسی ارشد_ رشته برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
پریا کریم زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد_ رشته برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
اکبر رحیمی
دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
فریدون بابایی اقدم
دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
شیوه ارجاع
�میدپور قزل دیزج، علیرضا و کریم زاده، پریا و رحیمی، اکبر و بابایی اقدم، فریدون،1404،تحلیل تغییرات و پراکنش فضایی کاربری فضای سبز طی ۲۰ سال با استفاده از شاخص NDVI: (مطالعه موردی منطقه ۴ تبریز)،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه