چکیده مقاله
عدالت فضایی و برابری در دسترسی به خدمات شهری یکی از مهم ترین چالش های مدیریت شهری در ایران معاصر است شهرهای متوسطی همچون قائم شهر طی دو دهه اخیر با رشد نامتوازن، گسترش بافت های ناکارآمد و حاشیه نشینی و تمرکز خدمات در هسته مرکزی مواجه بوده اند این وضعیت منجر به بروز شکاف های عمیق در دسترسی به خدمات عمومی، از جمله آموزش، سلامت، حمل ونقل، فضاهای سبز و خدمات ایمنی در محلات حاشیه ای شده است پژوهش حاضر با هدف تحلیل سیاست ها و برنامه های شهرداری قائم شهر در بازه ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ و ارزیابی میزان اثرگذاری آن ها بر کاهش نابرابری خدمات شهری در محلات حاشیه ای انجام شده است روش تحقیق به صورت آمیخته کمی–کیفی طراحی گردیده و سه گام اصلی را شامل می شود: ۱ تحلیل محتوای اسناد و بودجه های شهرداری و شورای شهر، ۲ سنجش عدالت فضایی خدمات شهری منتخب با استفاده از مدل های نوین دسترسی خانواده ۲SFCA و تحلیل های GIS و آماری، و ۳ مطالعه کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران شهری و گروه های کانونی در محلات حاشیه ای منتخب یافته های پژوهش نشان می دهد علی رغم برخی اصلاحات بودجه ای و پروژه های موضعی، الگوی تمرکز خدمات در مرکز شهر همچنان بازتولید شده و سیاست های اتخاذ شده در شهرداری قائم شهر به دلیل ضعف در شفافیت، مشارکت محلی و مکان یابی اصولی نتوانسته اند به طور معناداری نابرابری خدماتی را کاهش دهند مقاله در پایان راهبردهایی شامل «بودجه ریزی مکانی عدالت محور»، «بازتوزیع خدمات عمومی بر اساس کسری سرانه ها»، «تقویت حمل ونقل عمومی در حاشیه»، و «ایجاد دفاتر تسهیل گری برای مشارکت ساکنان» را پیشنهاد می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیازی اوریمی، سمانه و نیازی اوریمی، مطهره و رحیمی، آزاده،1404،تحلیل سیاست های شهرداری قائم شهر در کاهش نابرابری خدمات شهری در محلات حاشیه ای،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه