تحلیل نقش معماری همساز با اقلیم در توسعه پایدار شهری؛ مطالعه موردی: شهر مراغه

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، افزایش مصرف انرژی، رشد سریع شهرنشینی و تخریب محیط زیست، ضرورت بازنگری در رویکردهای طراحی معماری را آشکار ساخته است معماری همساز با اقلیم، به عنوان رویکردی بومی و پایدار، می تواند نقش موثری در کاهش مصرف انرژی، افزایش آسایش حرارتی و ارتقای کیفیت زیست شهری ایفا کند پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش معماری همساز با اقلیم در تحقق توسعه پایدار شهری، به بررسی ویژگی های اقلیمی و الگوهای معماری شهر مراغه پرداخته است روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی میدانی و تحلیل نمونه های معماری سنتی و معاصر گردآوری شده است نتایج نشان می دهد که اصولی چون جهت گیری مناسب بناها نسبت به تابش خورشید، استفاده از مصالح بومی با ظرفیت حرارتی بالا، طراحی فضاهای باز و نیمه باز، و بهره گیری از تهویه طبیعی، از مهم ترین مولفه های معماری همساز با اقلیم در مراغه به شمار می روند همچنین یافته ها بیانگر آن است که به کارگیری این اصول می تواند در کاهش مصرف انرژی ساختمان ها، بهبود کیفیت محیط شهری و دستیابی به اهداف توسعه پایدار موثر واقع شود در پایان، راهکارهایی برای تلفیق اصول معماری اقلیمی با طراحی معاصر شهری در مراغه ارائه گردیده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نفیسه سلجی

گروه معماری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران

هیوا علایی

گروه معماری، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران

�لجی، نفیسه و علایی، هیوا،1404،تحلیل نقش معماری همساز با اقلیم در توسعه پایدار شهری؛ مطالعه موردی: شهر مراغه،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه