چکیده مقاله
هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین در مدیریت منابع انسانی شناخته می شود و توانسته است فرآیندهایی چون استخدام، آموزش، ارزیابی عملکرد و پیش بینی مسیر شغلی را متحول کند با وجود این مزایا، استفاده از الگوریتم ها در تصمیم گیری منابع انسانی با چالش های اخلاقی جدی همراه است؛ از جمله سوگیری الگوریتمی، فقدان شفافیت، نقض حریم خصوصی و ابهام در مسئولیت پذیری سازمانی این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی، مطالعات پیشین را بررسی و دسته بندی کرده و نقاط قوت و ضعف آن ها را تحلیل نموده است نتایج نشان می دهد که اگرچه ادبیات موجود توانسته است چالش ها را شناسایی کند، اما در ارائه راهکارهای عملی و آزمون تجربی هنوز شکاف های قابل توجهی وجود دارد همان طور که تحلیل مقایسه ای نشان می دهد، این چالش ها در فرآیندهای مختلف منابع انسانی نمودهای متفاوتی دارند؛ به طور مثال، سوگیری در استخدام و ارتقاء پررنگ تر است، در حالی که شفافیت و مسئولیت پذیری در ارزیابی عملکرد اهمیت بیشتری می یابند بر این اساس، پژوهش های آینده باید بر توسعه شاخص های عملیاتی، انجام مطالعات میدانی طولی و هم ترازسازی چارچوب های قانونی با طراحی فنی الگوریتم ها تمرکز کنند این مقاله بر ضرورت تلفیق کارآمدی فناورانه با عدالت، شفافیت و مسئولیت پذیری تاکید دارد تا هوش مصنوعی بتواند به عنوان ابزاری اخلاقی و پایدار در مدیریت منابع انسانی به کار گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظری، سیده سمیه و یوسف زاده، مهدی و شفائی، فاطمه و اخطاری، اعظم،1404،تحلیل نقش هوش مصنوعی در تصمیم گیری های منابع انسانی با رویکرد اخلاقی: بررسی چالش های اخلاقی در استخدام، ارزیابی عملکرد و ارتقاء کارکنان،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه