چکیده مقاله
تدوین مقررات و ضوابط شهرسازی در ایران همواره با چالش هایی مانند سلیقه گرایی اداری، عدم شفافیت، نقض حقوق خصوصی شهروندان، و بروز تعارضات ناشی از سایه اندازی، مزاحمت های ارتفاعی و تجاوز به حریم همسایگی مواجه بوده است این پژوهش با هدف ارائه یک الگوی نوین برای مقررات گذاری شهری، نقش هوش مصنوعی را در پیش بینی پیامدهای ضوابط، مدیریت تعارضات حقوقی، و تقویت اصول حکمرانی خوب بررسی می کند با روش توصیفی تحلیلی و مطالعات تطبیقی، اسناد بالادستی، طرح های تفصیلی، مقررات شهرداری و نمونه های بین المللی تحلیل شده اند یافته ها نشان می دهد ادغام هوش مصنوعی در فرایند مقررات گذاری می تواند با ارائه تحلیل های پیش بینی کننده و سناریوسازی دقیق، از نقض حقوق مالکانه جلوگیری کرده، عدالت توزیعی را تقویت نموده و شفافیت و پاسخگویی در تصمیم گیری شهری را ارتقا دهد نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی، نه فقط یک ابزار فناورانه، بلکه یک زیرساخت حکمرانی نوین است که ظرفیت ایجاد تصمیمات شهری عادلانه، قابل دفاع و مبتنی بر حقوق خصوصی شهروندان را داراست و توصیه می شود به طور رسمی و ساختاری، چارچوب ملی حکمرانی هوشمند شهرسازی ایجاد شود و در چارچوب می توان هوش مصنوعی را به عنوان رکن مکمل قانون و رکن هم عرض تخصص انسانی در فرآیند تدوین مقررات شهری به رسمیت شناخت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مهرپویا، یونس،1404،تحول در حکمرانی در بعد شهرسازی با بهره گیری از هوش مصنوعی، از پیش بینی تعارضات تا صیانت از حقوق خصوصی شهروندان در تدوین مقررات و ضوابط شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه