چکیده مقاله
توسعه انسان محور، به عنوان رویکردی جامع و چندبعدی در برنامه ریزی و مدیریت شهری، با هدف ارتقای کیفیت زندگی، عدالت اجتماعی، و پایداری بین نسلی، جایگاه پررنگی در ادبیات توسعه یافته است UNDP, ۲۰۲۲ این مقاله مروری، با هدف ارائه تصویری نظام مند از بنیان های نظری، تجربیات موفق جهانی و چالش های موجود در ایران، به بررسی منابع معتبر داخلی و بین المللی در سه دهه اخیر می پردازد مرور مطالعات نشان می دهد که شهرهایی مانند سئول، ونکوور و ملبورن، با ادغام شاخص های توسعه انسانی در سیاست های شهری، توانسته اند سطوح بالای رضایت شهروندی، سلامت شهری و ثبات زیست محیطی را به دست آورند کیم و لی،۲۰۱۹؛ City of Vancouver, ۲۰۲۱ در ایران نیز، گرچه سیاست های توسعه شهری در اسناد بالادستی، متاثر از اصول عدالت و پایداری هستند شهرداری تهران، ۱۴۰۰ ، اما شکاف میان برنامه ریزی و اجرا، و ضعف در سازوکارهای مشارکت شهروندان، چالش اصلی تحقق توسعه انسان محور باقی مانده است نتیجه این مرور نشان می دهد که برای نهادینه سازی این رویکرد، نیاز به اصلاح فرآیندهای حکمرانی شهری، ارتقای ظرفیت نهادی و ایجاد پیوند شفاف بین منابع مالی و پروژه های انسان محور وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نارنجی، یاسمن زهرا و رمضانی، طاهری و سرگزایی، خدیجه و میری، نفیسه،1404،توسعه انسان محور در مدیریت شهری: بررسی نظام مند رویکردها، چالش ها و درس آموخته های جهانی با تمرکز بر ایران،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه