چکیده مقاله
تحولات پیچیده اجتماعی، اقتصادی و فناورانه در دهه های اخیر نشان داده است که الگوهای سنتی مدیریت شهری مبتنی بر تمرکز و بوروکراسی، دیگر قادر به پاسخ گویی به نیازهای چندبعدی شهرهای معاصر نیستند در این پژوهش، با هدف تبیین تحول از رویکردهای سنتی به مدل های نوین حکمرانی شبکه ای در مدیریت شهری، از روش تحلیلی–توصیفی و مرور نظام مند منابع نظری و تجربی بهره گرفته شده است یافته ها نشان می دهد که حکمرانی شبکه ای، به عنوان پارادایمی نوین، بر همکاری افقی، تعامل میان بخشی و یادگیری جمعی میان بازیگران مختلف اعم از دولت، بخش خصوصی، نهادهای مدنی و شهروندان استوار است تحلیل تطبیقی نشان می دهد که در سطح جهانی، این الگو با تاکید بر فناوری و داده محوری موجب ارتقای شفافیت، پاسخ گویی و نوآوری در اداره شهرها شده است در ایران نیز، با وجود چالش هایی چون تمرکزگرایی نهادی و ضعف اعتماد اجتماعی، ظرفیت های قابل توجهی برای استقرار این الگو از طریق اصلاح ساختارهای قانونی، تفویض اختیار، و توسعه حکمرانی دیجیتال وجود دارد نتیجه پژوهش بر ضرورت گذار تدریجی از مدیریت شهری سلسله مراتبی به نظامی شبکه ای و مشارکتی تاکید دارد که می تواند زمینه ساز توسعه پایدار و حکمرانی کارآمد شهری در کشور باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لاله پور، منیژه و سرور، هوشنگ و ملک زاده کلیبر، الهه،1404،حکمرانی شبکه ای و مدیریت شهری: از رویکرد سنتی تا مدل های نوین،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه