چکیده مقاله
مفاهیم «حکومت» و «حکمروایی» اگرچه گاه به جای یکدیگر به کار می روند، اما تفاوت بنیادینی دارند؛ حکومت ساختاری سلسله مراتبی و از بالا به پایین است، درحالی که حکمروایی رویکردی شبکه ای، مشارکتی و مبتنی بر هماهنگی میان دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی است در دهه های اخیر، چالش های پیچیده شهری باعث شده است که شهرها بیش از گذشته به حکمروایی شهری روی آورند و مشارکت شهروندان به یکی از ارکان اصلی موفقیت مدیریت شهری تبدیل شود مطالعات نشان می دهد که حضور مردم در تصمیم سازی، افزایش شفافیت، پاسخگویی، عدالت و ارتقای کیفیت خدمات شهری را به دنبال دارد بااین حال، مدیریت شهری در ایران به دلیل تمرکزگرایی، اقتصاد نفتی و رویکردهای بخشی، از الگوهای حکمروایی مطلوب فاصله گرفته است این پژوهش باهدف سنجش میزان مشارکت شهروندان و وضعیت حکمروایی شهری در شهر آمل انجام شد داده ها با روش پیمایشی و تحلیل آزمون T تک نمونه ای گردآوری گردید نتایج نشان داد مشارکت شهروندان آمل در ۱۶ شاخص سنجیده شده عمدتا در سطح مطلوب قرار دارد و تنها پنج شاخص در حد متوسط ارزیابی شده اند همچنین اصول حکمروایی خوب در شهر آمل از دیدگاه شهروندان در وضعیت مطلوب بوده و ۱۱ مولفه در سطح قوی قرار گرفته اند تحلیل رابطه میان مشارکت و حکمروایی بیانگر ارتباطی مثبت و معنادار است؛ به گونه ای که افزایش مشارکت فعال شهروندان موجب تقویت شفافیت، پاسخگویی، کارآمدی و عدالت در مدیریت شهری می شود براین اساس، تقویت نهادهای مشارکتی، ایجاد کانال های گفت وگو میان مردم و مدیریت شهری و اتکا به ظرفیت های اجتماعی می تواند مسیر توسعه پایدار شهری آمل را هموار سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فنی، زهره و گرجی، زهرا و فتحی، فریبا و انصاری، جواهر،1404،مشارکت شهروندان در مدیریت یکپارچه شهر با تاکید بر حکمروایی شایسته (موردمطالعه: شهر آمل)،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه