نقش آموزش و پرورش در حکمرانی اسلامی

چکیده مقاله

آموزش و پرورش در هر نظام سیاسی و اجتماعی نقش بنیادین در شکل دهی آینده جامعه و تحقق اهداف کلان حکمرانی دارد در نظام اسلامی، تعلیم و تربیت نه تنها ابزار انتقال دانش، بلکه بستری برای پرورش انسان متعهد، عاقل، دیندار و توانمند در مسیر تحقق حیات طیبه و سعادت دنیوی و اخروی است پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی و تحلیلی، به بررسی جایگاه آموزش و پرورش در حکمرانی اسلامی پرداخته و نشان می دهد که حکومت اسلامی وظیفه دارد سیاستگذاری آموزشی را در چارچوب آموزه های وحیانی سامان دهد تقسیم بندی علوم به «علوم مفید دنیوی»، «علوم بی فایده» و «علوم مضر» مبنای تعیین اولویت ها در برنامه ریزی آموزشی قرار می گیرد؛ به گونه ای که ترویج علوم دینی و مفید دنیوی وظیفه ای قطعی و جلوگیری از اشاعه علوم مضر، ضرورتی حیاتی برای حفظ سلامت فکری و فرهنگی جامعه است همچنین یافته ها نشان می دهد که آموزش و پرورش اسلامی باید ضمن فاصله گرفتن از الگوهای صرفا غربی، با تکیه بر فرهنگ اسلامی ایرانی و مبانی توحیدی، الگوی بومی حکمرانی متعالی را تقویت کند این الگو بر عناصر اساسی همچون خودارزیابی و پاسخگویی مسئولان، شفافیت، عدالت، کارآمدی، تکلیف گرایی و امانتداری استوار بوده و از طریق فرآیند تعلیم و تربیت در همه سطوح، به ویژه آموزش ابتدایی، قابلیت نهادینه سازی در جامعه را دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رقیه همراهپور

کارشناسی زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه آزاد اصلاندوز

پرویز خانلو

کارشناسی حسابداری از دانشگاه آزاد خداآفرین

گلزار خانزاده

کارشناسی حسابداری از دانشگاه آزاد کلیبر

عهدیه مولایی اصل

کارشناسی معارف اسلامی از دانشگاه تبریز

غلامرضا دانش

کارشناسی معارف اسلامی از دانشگاه تبریز

همراهپور، رقیه و خانلو، پرویز و خانزاده، گلزار و مولایی اصل، عهدیه و دانش، غلامرضا،1404،نقش آموزش و پرورش در حکمرانی اسلامی،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه