چکیده مقاله
تحولات ناشی از هوش مصنوعی AI در دهه اخیر، زمینه ساز تغییرات اساسی در الگوهای حکمرانی شهری و نحوه ارائه خدمات عمومی شده است در ایران نیز با تصویب سند ملی هوش مصنوعی جمهوری اسلامی ایران ۱۴۰۳ ، موضوع بهره گیری از ظرفیت های علمی دانشگاه ها و توان اجرایی بخش خصوصی در چارچوب مدل های مشارکت عمومی–خصوصی PPP–AI به یکی از محورهای اصلی توسعه شهری هوشمند بدل شده است هدف این پژوهش، ارائه چارچوبی مفهومی برای تبیین نقش دانشگاه در توانمندسازی بخش خصوصی و تقویت حکمرانی خوب شهری با محوریت پروژه های هوش مصنوعی است پژوهش حاضر از نوع کاربردی و توسعه ای بوده و با رویکرد ترکیبی کمی–کیفی انجام گرفته است در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساخت یافته با ۱۵ نفر از متخصصان حوزه هوش مصنوعی شهری، مدیران شهرداری ها و اساتید دانشگاه تحلیل شد و در بخش کمی، پرسشنامه ای با مقیاس لیکرت میان ۳۰۰ شهروند و ۵۰ کارشناس توزیع گردید تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد یافته ها نشان می دهد که نقش دانشگاه ها در توسعه زیرساخت های دانشی، ایجاد مراکز نوآوری مشترک، و آموزش نیروی انسانی متخصص، به صورت مستقیم بر توانمندی بخش خصوصی در پروژه های هوش مصنوعی شهری اثرگذار است همچنین، اعتماد عمومی و مشارکت شهروندان نقش میانجی کلیدی در موفقیت پروژه های PPP–AI دارد بر این اساس، مقاله چارچوبی مفهومی برای هم افزایی میان دولت، دانشگاه، بخش خصوصی و شهروندان مدل چهارضلعی حکمرانی خوب هوشمند پیشنهاد می کند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
یونس مهرپویا
کارشناس امور فنی و شهرسازی شهرداری مشهد، ایران
شیوه ارجاع
مهرپویا، یونس،1404،نقش دانشگاه ها در توانمندسازی بخش خصوصی برای تحقق حکمرانی خوب شهری مبتنی بر هوش مصنوعی: چارچوب پیشنهادی PPP–AI در پرتو سند ملی هوش مصنوعی جمهوری اسلامی ایران،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه