نقش طراحی شهری در کاهش ترافیک هسته مرکزی شهری

چکیده مقاله

در دهه های اخیر، رشد شتابان شهرنشینی و تمرکز کاربری ها در نواحی مرکزی، مسئله ی تراکم ترافیک را به یکی از چالش های پایدار شهری بدل ساخته است پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش طراحی شهری در کاهش ترافیک هسته مرکزی شهر، به بررسی رابطه میان ساخت فضایی، شیوه های دسترسی و الگوهای حرکت شهروندان می پردازد مبانی نظری بر این فرض استوار است که کیفیت طراحی شهری از جمله پیوستگی شبکه معابر، اختلاط کاربری، مقیاس انسانی و جذابیت فضاهای عمومی می تواند رفتار حمل ونقلی را به سوی الگوهای پایدارتر همچون پیاده روی و حمل ونقل همگانی هدایت کند Gehl, ۲۰۱۰؛ Newman & Kenworthy, ۲۰۱۵ روش پژوهش کیفی تحلیلی بوده و مبتنی بر بررسی تطبیقی نمونه های موفق در شهرهای کپنهاگ، سئول و تهران است یافته های مقدماتی نشان می دهد که طراحی شهری انسان محور، به ویژه در قالب خیابان های کامل Complete Streets و شبکه های پیاده پذیر، می تواند ضمن کاهش تقاضای سفر با خودروی شخصی، پویایی اقتصادی و زیست پذیری هسته های مرکزی را تقویت نماید در نتیجه، بازنگری در سیاست های طراحی شهری با محوریت «تحرک پایدار» ضرورتی راهبردی در برنامه ریزی آتی کلان شهرها محسوب می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد قاین نژاد گل خطمی

کارشناس بازآفرینی، شهرداری مشهد

فرهنگ فریدی

کارشناس عمران، شهرداری مشهد

هادی رمضانپور

کارشناس تاسیسات، شهرداری مشهد

سمانه مظلوم

مسئول امور صندوق های رفاهی، شهرداری مشهد

قاین نژاد گل خطمی، محمد و فریدی، فرهنگ و رمضانپور، هادی و مظلوم، سمانه،1404،نقش طراحی شهری در کاهش ترافیک هسته مرکزی شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه