چکیده مقاله
امروزه بازآفرینی شهری به عنوان یکی از رویکردهای اساسی مدیریت شهری، در پاسخ به چالش های ناشی از فرسودگی کالبدی، نابرابری فضایی و کاهش کیفیت زندگی شهروندان مطرح شده است پیچیدگی ساختار شهر و حجم بالای داده های فضایی و غیرفضایی موجب شده است که روش های سنتی برنامه ریزی و تصمیم گیری، کارایی لازم را برای تحلیل جامع و پیش بینی روندهای آینده نداشته باشند در این میان، به کارگیری ترکیب سیستم اطلاعات مکانی GIS و هوش مصنوعی AI ، به ویژه الگوریتم های یادگیری ماشین، به عنوان رویکردی نوین برای ارتقای فرایند تصمیم گیری در حوزه بازآفرینی شهری مورد توجه قرار گرفته است هدف این پژوهش، تبیین نقش و ظرفیت های تلفیقی GIS و هوش مصنوعی در شناسایی، تحلیل و اولویت بندی پهنه های نیازمند بازآفرینی شهری است در این چارچوب، با اتکا بر ادبیات نظری و مطالعات کاربردی، پیش بینی می شود که GIS امکان تحلیل فضایی و پهنه بندی فرسودگی را فراهم می کند، در حالی که AI قادر است روابط پیچیده و غیرخطی میان شاخص های اجتماعی، اقتصادی، محیطی و کالبدی را مدل سازی و سطوح آینده فرسودگی و تاب آوری شهری را پیش بینی کند نتایج این رویکرد تلفیقی می تواند به طراحی نظام های پشتیبان تصمیم گیری مکانی کمک کرده و زمینه اتخاذ تصمیم های مبتنی بر شواهد را در فرآیند بازآفرینی شهری فراهم سازد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
صبا فضلعلی
دانشجوی کارشناسی جغرافیا، گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
لطفعلی کوزهگر کالجی
دانشیار گروه جغرافیا انسانی و آمایش، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
علی حسن فتح آبادی
دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
شیوه ارجاع
فضلعلی، صبا و کوزهگر کالجی، لطفعلی و فتح آبادی، علی حسن،1404،نقش هوش مصنوعی (AI) و سیستم اطلاعات مکانی (GIS) در تصمیم گیری های بازآفرینی شهری،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه