چکیده مقاله
تحقق تاب آوری کالبدی در شهرهای ایران نیازمند بازنگری در نظام برنامه ریزی شهری است؛ نظامی که در بسیاری از موارد با چالش هایی چون ناهماهنگی نهادی و ضعف در پیوند میان طرح های توسعه و الزامات اجرایی مواجه است هدف این پژوهش، تحلیل چالش ها و ظرفیت های موجود در نظام برنامه ریزی شهری تبریز در راستای ارتقای تاب آوری کالبدی است پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی توصیفی و بر پایه بررسی اسناد بالادست، طرح های توسعه شهری و مطالعات تطبیقی انجام شده است نتایج نشان می دهد که ساختار فعلی برنامه ریزی شهری تبریز از نظر هماهنگی میان سطوح تصمیم گیری، شفافیت نهادی و سازگاری مقررات کالبدی با اصول تاب آوری با کاستی های قابل توجهی روبه رو است با این حال، ظرفیت هایی همچون وجود طرح جامع، گسترش ابزارهای داده محور در مدیریت شهری و امکان نهادینه سازی شاخص های تاب آوری در فرآیند تهیه طرح ها، بسترهای مثبتی برای اصلاح ساختار موجود فراهم می سازد در پایان، چارچوبی پیشنهادی برای تقویت پیوند میان نظام برنامه ریزی شهری و سیاست های تاب آوری ارائه می شود که می تواند مسیر گذار از برنامه ریزی ایستا به برنامه ریزی تطبیقی و تاب آور را در شهر تبریز هموار سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیلی ساربانقلی، صبا،1404،چالش ها و ظرفیت های نظام برنامه ریزی شهری در ارتقای تاب آوری کالبدی (مطالعه موردی: شهر تبریز)،اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری،مراغه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی حکمرانی، مدیریت و برنامه ریزی شهری28 آبان 1404 · مراغه