چکیده مقاله
در دهه های اخیر مفاهیمی چون حکمروایی محلی، تاب آوری اجتماعی و توسعه پایدار به عنوان سه رکن اساسی در مدیریت شهری و سیاست گذاری محلی مطرح شده اند هدف این پژوهش تحلیل روابط میان این سه مولفه و بررسی هم افزایی آنها در راستای بهبود کیفیت زندگی شهروندان است پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته کیفی کمی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و تحلیل آماری همبستگی و رگرسیون انجام شده است جامعه آماری در بخش کیفی، متخصصان حوزه مدیریت شهری و برنامه ریزی محلی در شهر مشهد بودند که از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند در مرحله کمی نیز ۳۸۴ نفر از شهروندان مشهد با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند یافته های کیفی نشان داد که مفاهیمی چون شفافیت در تصمیم گیری محلی، مشارکت عمومی، توسعه پایدار زیست محیطی، شبکه های اجتماعی، و نقش آموزش در ارتقاء تاب آوری از جمله مقولات کلیدی در پیوند میان حکمروایی و تاب آوری اجتماعی هستند نتایج مرحله کمی نیز نشان داد بین متغیرهای حکمروایی محلی شفافیت، پاسخگویی و مشارکت پذیری و میزان تاب آوری اجتماعی و توسعه پایدار رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، همچنین مدل رگرسیونی نشان داد که تاب آوری اجتماعی نقش واسطه ای معناداری بین حکمروایی محلی و توسعه پایدار ایفا می کند بر اساس نتایج می توان نتیجه گرفت که ارتقای شاخص های حکمروایی محلی به ویژه در بعد شفافیت و مشارکت پذیری می تواند به تقویت تاب آوری اجتماعی و در نهایت توسعه ای پایدارتر در مقیاس شهری منجر شود در پایان راهکارهایی چون تقویت بسترهای قانونی مشارکت شهروندی، آموزش تاب آوری در سطوح محلی و شفاف سازی فرآیندهای تصمیم گیری به عنوان راهبردهای کلیدی پیشنهاد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وادی، رضا و سعید، الهام و سعید، راحله و جعفر زاده، نفیسه،1404،حکمروایی، محلی تاب آوری اجتماعی و توسعه پایدار: یک رویکرد هم افزایانه،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد