چکیده مقاله
طراحی مشارکتی به عنوان رویکردی کلیدی در توسعه شهری پایدار با هدف افزایش کیفیت زندگی و تقویت سرمایه اجتماعی در شهرها به ویژه در کشورهای در حال توسعه اهمیت فراوان یافته است این پژوهش به بررسی عوامل موثر بر طراحی مشارکتی در شهرهای ایران و تحلیل تجربی طرح محله ما در مشهد می پردازد با بهره گیری از روش ترکیبی کیفی و کمی ابتدا مرور جامعی بر ادبیات نظری حوزه طراحی مشارکتی شاخص های انسانی، مدیریتی، فناوری و اقتصادی مرتبط را شناسایی و دسته بندی می کند سپس داده های میدانی از طریق مصاحبه با اعضای شوراهای اجتماعی محلی، مدیران شهری و بررسی اسناد اجرایی جمع آوری و تحلیل شده است یافته ها نشان می دهد که موفقیت طراحی مشارکتی در این طرح به همبستگی میان اعتماد اجتماعی، ظرفیت نهادی، حمایت مدیریت شهری و شفافیت فرآیندها وابسته است همچنین وجود منابع مالی، محدودیت، نابرابری در مشارکت اجتماعی و چالش های نهادی به عنوان موانع اصلی شناسایی شدند چارچوب پیشنهادی این پژوهش شامل سطح پیشران، میانجی و پیامدی است که هماهنگی میان آنها برای دستیابی به مشارکت واقعی و موثر ضروری است نتایج این مطالعه می تواند به عنوان راهنمایی برای سیاست گذاران و مدیران شهری در تقویت ظرفیت های مشارکتی و بهبود فرآیندهای طراحی شهری در ایران مورد استفاده قرار گیرد این پژوهش همچنین ضرورت بازاندیشی در سیاست های مشارکتی برای ارتقای عدالت فضایی و کیفیت زندگی شهری را برجسته می سازد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
سعید قائنی نژاد
کارشناس معماری اداره کل طرح ها و مطالعات شهری شهرداری مشهد، مشهد، ایران
بنفشه یعقوبی
کارشناس درآمد منطقه ۳ شهرداری مشهد، مشهد، ایران
کیمیا حبیبی
کارشناس صدور مجوزهای شهرسازی منطقه ۱۲ شهرداری مشهد، مشهد، ایران
نوید جبروتی
مسئول امور هماهنگی مطالعات طرح های شهری حوزه مرکزی اداره کل طرح ها و مطالعات شهری شهرداری مشهد، مشهد، ایران
شیوه ارجاع
قائنی نژاد، سعید و یعقوبی، بنفشه و حبیبی، کیمیا و جبروتی، نوید،1404،خوانشی بر شاخص های موثر در طراحی مشارکتی شهری ارائه چارچوبی بر اساس تحلیل تجربی طرح «محله ما» در مشهد با رویکرد حکمروایی محلی،یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس ملی و چهارمین کنفرانس بین المللی برنامه ریزی و مدیریت شهری14 آبان 1404 · مشهد